Ubierasz rano dziecko do przedszkola, a ono w płacz, bo sweter go drapie, metka w tych majtkach przeszkadza, a rajstopy są za twarde? A może już dobrze wiesz, że Twoje dziecko ubierze się tylko i wyłącznie w te czarne spodnie i jedną jedyną bluzkę z Psim Patrolem? Potem zmęczona ubieraniem proponujesz śniadanie – i nie daj boże, żeby to było coś innego niż owsianka/kanapka z szynką/ budyń… Jesteś przygotowana, więc śniadanie odbywa się dość spokojnie, zabieracie się więc za zakładanie kurtki, a tu po raz kolejny okazuje się, że rękawiczki na sznurku z niewiadomych powodów są wrogiem numer jeden, a poza tym buty jeszcze nie do końca wysły po wczorajszym spacerze na deszczu, więc nawet nie ma opcji, żeby Twoje dziecko włożyło do nich nogi… Ale innych też nie chce założyć, bo codziennie zakłada właśnie te, i nie było akurat przygotowane na zmianę… Dziecko rozdrażnione, bo mu gorąco, bo nie ma butów, bo… Ty się już wkurzasz, bo wiesz dobrze, że to ostatni moment, żeby wyjść i się nie spóźnić… Twoja empatia do dziecka wisi na włosku i zasadniczo masz ochotę wrzasnąć „Ty rozwydrzony bachorze, założysz co ci powiem i to już, bo jak nie…!” Ale być może dla Twojego dziecka wszystko to co opisałam stanowi realny problem. Są bowiem na świecie ludzie, których system nerwowy odbiera bodźce całkiem inaczej niż cała „normalna” reszta społeczeństwa. I być może Twoje dziecko właśnie do tej grupy należy. Termin Wysoko Wrażliwa Osoba odkryłam już jakiś czas temu. W dodatku jak tylko go odkryłam, uderzyło mnie, że definicja WWO opisuje dokładnie mnie. W jaki konkretnie sposób – pisałam tutaj. Od tamtej chwili logiczne było dla mnie, że skoro są ludzie, którzy są wysoko wrażliwi, to muszę być też i dzieci, które są wysoko wrażliwe. W końcu ja sama byłam takim dzieckiem. I doskonale to pamiętam. Dlatego cieszę się, że na naszym rynku pojawiła się kolejna książka pani Elaine Aron, która od dawna już zajmuje się problemem WWO. Tym razem jest to książka całkowicie poświęcona dzieciom – „Wysoko Wrażliwe Dziecko. Jak je zrozumieć i pomóc mu żyć w przytłaczającym świecie.” I chociaż osobiście nie do końca zgadzam się ze wszystkimi zaleceniami autorki, to jednak cieszę się bardzo, że ten temat został poruszony. Im więcj będziemy wiedzieć na temat różnic między naszymi dziećmi, tym większa szansa, że przestaniemy je wszystkie wrzucać ciągle do jednego worka i szukać złotych metod i środków, które działają na każdego. A czemu nie ze wszystkim się zgadzam? Być może dlatego, że jak podaje książka – WWD tak naprawdę mogą się różnić pod wieloma względami i być może akurat w moim wypadku pewne rzeczy po prostu się nie sprawdziły. Dochodzą też kwestie ogólnie, takie jak podejście do kar i nagród, których na pewno nie podzielam z autorką. Mimo wszystko jednak uważam, że warto zajrzeć do tej książki. Szczególnie jeśli z jakiegoś powodu wydaje Ci się, że Twoje dziecko jest pod jakimś względem „przewrażliwione”. Czy Twoje dziecko jest WWD? Jeśli nie wiesz co kryje się pod terminem Wysoko Wrażliwe Dziecko i zastanawiasz się czy ta książką jest dla Ciebie (a w zasadzie dla Twojego dziecka) spróbuj zrobić ten test. Jest to kwestionariusz dla rodziców zamieszczony we wspomnianej już książce: Przy każdym z poniższych stwierdzeń zaznacz właściwą odpowiedź. Napisz „P” przy zdaniu, które jest albo było prawdziwe przez dłuższy czas w przeszłości lub jeśli jest „raczej prawdziwe” w odniesieniu do Twojego dziecka. Napisz „F” jeśli zdanie nie odnosi się do Twojego dziecka bądź odnosi się do niego w niewielkim stopniu. łatwo się przestrasza skarży się na gryzące ubrania, szwy w skarpetkach czy metki, które drapią jego skórę zazwyczaj nie lubi wielkich niespodzianek lepiej się uczy dzięki łagodnym wskazówkom, a nie surowym karom zdaje się czytać w Twoich myślach używa słów skomplikowanych jak na swój wiek wyczuwa nawet najdelikatniejszy niezwykły zapach ma inteligentne poczucie humoru zdaje się obdarzone intuicją z trudem zasypia po ekscytującym dniu niezbyt dobrze sobie radzi z dużymi zadaniami chce się przebrać jeśli jego ubranie jest wilgotne lub zabrudone piaskiem zadaje mnóstwo pytań jest perfekcjonistą zauważa cierpienie i stres innych ludzi preferuje spokojne zabawy zadaje głębokie i skłaniające do refleksji pytania jest bardzo wrażliwe na ból nie lubi hałaśliwych miejsc zauważa subtelności (że coś zostało przesunięte, zmianę w czyimś wyglądzie itd) zanim podejmie jakieś wyzwanie, zastanawia się czy jest to bezpieczne nalepiej funkcjonuje wtedy, gdy w jego otoczeniu nie ma obcych odczuwa wszystko bardzo głęboko Jeśli przy conajmniej 13 stwierdzeniach zaznaczyłaś odpowiedć „P”, to Twoje dziecko prawdopodobnie jest wysoko wrażliwe. Jeśli odpowiedzi „P” jest mniej, ale za to zachowania dziecka są w kilku punktach bardzo wyraźne, to również możesz swoje dziecko traktować jak WWD. I jak wyniki Waszych dzieci? Macie w domu WWD czy nie? Książkę „Wysoko Wrażliwe Dziecko. Jak je zrozumieć i pomóc mu żyć w przytłaczającym świecie” znajdziesz tutaj. Jeśli uważasz, że ten wpis może jeszcze komuś pomóc – udostępnij go znajomym. A jeśli masz do mnie jakieś konkretne pytanie, pisz pod wpisem lub na maila @ Pomogę, na ile będę umiała. Pamiętaj, że ja w ten artykuł włożyłam czas i pracę. Jeśli więc Ci się podoba i uważasz, że może się przydać komuś z Twoich znajomych – udostępnij go dalej. Takie udostępnienia i komentarze, to dla mnie znak, że moja praca nie idzie na marne. A jeśli jesteś na blogu po raz pierwszy – serdecznie zapraszam do zapoznania się z zakładką „Od czego zacząć czytanie bloga?”