PRACA TARNÓW 491 1256 USŁUGI 930 637 39 120 238 86 DLA DOMU 806 621 190 1395 19 DLA DZIECKA 23 645 168 341 433 NAUKA I EDUKACJA 178 209 289 NIERUCHOMOŚCI BEZ POŚREDNIKÓW 148 52 109 M I E S Z K A N I A 281 38 48 196 8 12 D O M Y 204 30 32 23 D Z I A Ł K I 481 49 64 LOKALE 27 17 213 MOTORYZACJA 745 51 33 12 58 49 13 16 25 18 88 47 44 22 31 43 84 149 203 304 29 1 TELEFONY GSM 159 7 12 KOMPUTERY 194 4 35 WESELA 112 15 11 36 99 AGD,TV,ELEKTRONIKA 609 5 SPORT i HOBBY 42 29 310 7 15 149 MODA i URODA DAMSKA 106 497 135 MĘSKA 42 116 30 ROZRYWKA 3 21 15 TURYSTYKA 8 25 RÓŻNE 47 1211 66 438 18 14 43 74 MATRYMONIALNE 33 6 Ogłoszenie #1984616e-mail :ukryty - użyj formularza odpowiedzi data ważności :2022-08-28 (dodane: 2022-06-29 10:34) W ofercie budynek jednorodzinny o powierzchni całkowitej 150m2 użytkowej 104,87m2 zlokalizowany w Żabnie na działce wielkości 4,36 w stanie surowym otwartym, dwukondygnacyjny (parter+poddasze), niepodpiwniczony. Nieruchomość wybudowana według projektu M225e Światła miasta - z lukarnami, kryty blachą panelową. Na parterze zaprojektowano przedsionek, kuchnię, pokój dzienny z jadalnią, pokój oraz łazienkę i poddaszu znajdują się trzy sypialnie, łazienka i pralnia z kotłownią oraz doświetlony bezpośrednio na ławach fundamentowych prąd, gaz, kanalizacja, zlokalizowany w bardzo dobrej okolicy na osiedlu domów jednorodzinnych, w pobliżu pełna infrastruktura szkoła, sklepy, boisko sportowe, gmina. Niespełna 20 min samochodem od centrum Tarnowa i wjazdu na autostradę. Inne ogłoszenia tego użytkownika (47): 1. Piękna duża działka wielkości 2,26 Ha zlokalizowana w miejs ...2. Na sprzedaż las w Gwoźdzcu wielkości 85 Arów. O wymiarach o ...3. Oferujemy na wynajem nieruchomość w bardzo atrakcyjnej loka ...4. Oferujemy na wynajem nieruchomość w bardzo atrakcyjnej loka ...5. W ofercie działka w Siemiechowie wielkości 16 arów zlokaliz ...6. Na sprzedaż las zlokalizowany w miejscowości Gwoźdzciec gm. ...7. Oferujemy na wynajem nieruchomość w bardzo atrakcyjnej loka ...8. Na sprzedaż działka zlokalizowana w miejscowości Mokrzyska ...9. Na sprzedaż przestronne mieszkanie zlokalizowane w Tarnowie ...10. Oferujemy Państwu na sprzedaż działkę zlokalizowaną w miejs ...11. Na sprzedaż kawalerka wielkości 36m2 zlokalizowana w Tarnow ...12. Na sprzedaż parcela zlokalizowany w Tarnowie- Krzyż o powie ...13. Oferujemy na sprzedaż nieruchomość gruntową zlokalizowaną w ...14. W ofercie mieszkanie przeznaczone do generalnego remontu , ...15. Oferuje Państwu na sprzedaż działkę zlokalizowaną w miejsco ...16. Szukam działki rolnej dla klienta. min. 60 arów, gm. Zakli ...17. Oferujemy do sprzedaży nieruchomość gruntową wielkości 1,63 ...18. Oferujemy do sprzedaży wolnostojący dom położony w Iwkowej. ...19. Szukam dla klienta działki widokowej, albo w pobliżu lasu. ...20. Na sprzedaż działka wielkości ok. 36 arów zlokalizowana w m ...21. Na sprzedaż działka położona w miejscowości Ładna gm. Skrzy ...22. Na sprzedaż piękną nieruchomość położoną w miejscowości Pog ...23. W ofercie parcela położona w miejscowości Czchów, Wielkości ...24. Oferujemy Państwu na sprzedaż działkę zlokalizowaną w miejs ...25. Na sprzedaż działka położona w Wierzchosławicach, wielkości ...26. parcela położona w miejscowości Okocim Wielkoś ...27. Oferujemy do wynajęcia lokal użytkowy o powierzchni 90 m2 , ...28. Atrakcyjna działka położona w miejscowości Czchów, z piękny ...29. Na sprzedaż działka położona w miejscowości Biesiadki gm. G ...30. Mieszkanie do odświeżenia. W skład mieszkania wchodzą 3 p ...31. Oferujemy Państwu na sprzedaż działkę w Gromniku wielkości ...32. Piękna nieruchomość, położoną w miejscowości Czchów, wielko ...33. Działka płaska, ogrodzona o wymiarach ...34. Do sprzedania parcela o powierzchni 53ary , położona w miej ...35. Na sprzedaż działka o przeznaczeniu rolno-budowlanym w miej ...36. Teren płaski dobrze nasłoneczniony. Dobry dojazd, idealne m ...37. Działka wielkości 24 arów zlokalizowana, w malowniczej miej ...38. Oferuje do sprzedaży mieszkanie o pow. 46 m2 położone w Br ...39. W ofercie działka zlokalizowana w miejscowości Wola Dębińsk ...40. Szukam dla klientó widokowych działek w okolicy Tarnowa, Cz ...41. Szuka mieszkań w Tarnowie, Brzesku dla klientów. Mogą być ...42. Działka o powierzchni 13 arów w miejscowości Perła, o wymia ...43. Do sprzedania 3 działki w Sufczynie wielkości 15 arów każda ...44. Działka wielkości 64 ary. W sąsiedztwie tereny zielone, z ...45. Teren płaski dobrze nasłoneczniony. W sąsiedztwie zabudowa ...46. Oferujemy Państwu nieruchomość gruntowa wielkości 30,08 ara ...47. Oferujemy Państwu do wynajęcia lokal zlokalizowany na ... Odpowiedz na to ogłoszenie

Budowa i remonty budynków mieszkalnych po spełnieniu określonych warunków mogą być objęte preferencyjną ośmioprocentową stawką podatku VAT. O ile stosowanie obniżonej stawki w zakresie budynków o przeznaczeniu wyłącznie mieszkalnym, czy też wyłącznie usługowym nie jest raczej problematyczne, o tyle trudności może nastręczać opodatkowanie budynków o przeznaczeniu mieszanym tj. usługowo-mieszkalnym. W dalszej części niniejszego artykułu przybliżone zostanie opodatkowanie vat budynków usługowo - mieszkalnych w zakresie ich remontów. Zwrócimy również uwagę na nowe narzędzie dostępne dla podatników, czyli tzw. Wiążącą Informację Stawkową, która może okazać się pomocna w rozstrzygnięciu poruszonych kwestii. Obniżona stawka VAT dla budownictwa mieszkaniowego – podstawowe informacje Preferencyjna, ośmioprocentowa stawka VAT zgodnie z art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, znajduje zastosowanie do: dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym; robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych i lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12 - w zakresie, w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 1. W kolejnym ustępie przytoczonej regulacji prawnej ustawodawca wyjaśnił pojęcie budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Należy przez to rozumieć:„obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2018 r. poz. 2389, z późn. zm.), funkcjonalnie z nimi związaną”. W związku z tym stosowanie obniżonej stawki VAT zależy zasadniczo od klasyfikacji danego obiektu. Aby jednak zastosować preferencyjną stawkę, wyżej wymienione obiekty nie mogą przekraczać 150m2 – w przypadku lokali mieszkalnych oraz 300m2 – w przypadku domów jednorodzinnych. Jeśli chodzi o lokale lub domy o większej powierzchni, preferencyjna stawka może obejmować maksymalnie wyżej wymienione metraże, nadwyżka natomiast zostanie opodatkowana podstawową dwudziestotrzyprocentową stawką VAT. W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że ustawa o VAT nie wskazuje wprost, jak należy opodatkować wyżej wymienione kategorie robót w kontekście budynków usługowo-mieszkalnych. Staje się to problematyczne zwłaszcza w aspekcie tzw. części ustawie o VAT nie odnajdziemy wskazówek dotyczących zastosowania właściwej stawki w przypadku budynku usługowo-mieszkalnego. Kluczowe jest prawidłowe sklasyfikowanie danego budynku Stosowanie ośmioprocentowej stawki VAT przewidziano dla określonej grupy budynków. Ustawa o VAT posługuje się terminem budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym oraz przytacza definicję tego pojęcia. W dużym skrócie – jeżeli istnieją przesłanki dla uznania, że budynek może zostać tak zaklasyfikowany, wówczas możliwe staje się stosowanie preferencyjnej stawki podatku VAT. Klasyfikacja obiektów budowlanych znajduje się poza przepisami ustawy o VAT – w art. 2 pkt 12 zapisano jedynie, że przez obiekty budownictwa mieszkaniowego należy rozumieć budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. Należy w tej sytuacji sięgnąć do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB). Podstawowym kryterium, które przesądza o charakterze mieszkalnym lub niemieszkalnym jest powierzchnia budynku. Zgodnie z powyższym rozporządzeniem:„[b]udynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem”.Podstawowym kryterium pozwalającym na ocenę charakteru budynku jest jego powierzchnia. Jeżeli więcej niż połowa budynku wykorzystywana jest na cele mieszkalne, wówczas uznać można, że dany obiekt jest budynkiem powyższego podstawowego kryterium pozwala na stwierdzenie, czy mamy styczność z budynkiem mieszkalnym sklasyfikowanym w dziale 11 PKOB, gdzie znajdują się budynki mieszkalne jednorodzinne, budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe oraz budynki zbiorowego zamieszkania, czy też z budynkiem niemieszkalnym sklasyfikowanym w dziale 12 PKOB, gdzie znajdują się hotele i budynki zakwaterowania turystycznego. Powyższe znajduje potwierdzenie w szczególności w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5 sierpnia 2019 r., sygn. gdzie zauważono że:„[m]ając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że skoro jak wskazał Wnioskodawca, opisane roboty budowlane będą wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach remontu budynku sklasyfikowanego według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 1130 PKOB (budynki zbiorowego zamieszkania) – stanowiących obiekty zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym – to do tych robót (usług) zastosowanie znajdzie stawka podatku w wysokości 8%”. Co jednak istotne, w obecnym stanie prawnym, interpretacje indywidualne w omawianej problematyce są stosunkowo mało użytecznym narzędziem, ponieważ fiskus związany jest stanem faktycznym przedstawionym przez wnioskodawcę. Oznacza to, że jeżeli wnioskodawca stwierdzi, że np. świadczy usługi remontu budynku sklasyfikowanego w dziale 11 PKOB, organ interpretacyjny jest związany tymi informacjami, a co za tym idzie – nie bada stanu faktycznego. Zupełnie inne możliwości daje podatnikom Wiążąca Informacja Stawkowa (WIS), o którą można wnioskować od 1 listopada 2019 r. WIS a opodatkowanie VAT budynków usługowo - mieszkalnych Od listopada 2019 r. Wiążąca Informacja Stawkowa (WIS) wydawana jest przez Dyrektora Informacji Skarbowej. Celem wprowadzenia tej instytucji jest stworzenie narzędzia, dzięki któremu uczestnicy rynku będą mogli uzyskać w drodze decyzji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej informację o klasyfikacji towaru (wg Nomenklatury scalonej – CN) lub usługi (wg Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług – PKWiU). Podatnicy będą mogli również otrzymać decyzję w zakresie klasyfikacji wg Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych – PKOB. Decyzja zawierająca opis towaru lub usługi oraz odpowiednią wyżej wymienioną klasyfikację ma na celu ustalenie właściwej stawki podatku Informacja Stawkowa stanowi pomoc dla podatników w kwestii klasyfikacji wg Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, dzięki czemu podatnicy zyskają możliwość prawnej ochrony w zakresie grupowania wg PKOB, a tym samym stosowania właściwej stawki WIS w zakresie PKOB pozwoli uniknąć podatnikom wątpliwości dotyczących klasyfikacji danego budynku, a co za tym idzie – umożliwi ustalenie właściwej stawki VAT w zakresie budynku usługowo-mieszkalnego. Opodatkowanie VAT budynków usługowo - mieszkalnych a treść umowy Jednym z aspektów kluczowych dla stosowania stawki VAT wynoszącej 8% dla prac budowlanych dotyczących budynku usługowo-mieszkalnego mogą być postanowienia umowy zawartej pomiędzy stronami. Jeżeli umowa w sposób wyraźny wyodrębnia zakresy robót w obrębie części usługowych i mieszkalnych, wówczas istnieje ryzyko, że opodatkowanie całego zlecenia stawką 8% zostanie zakwestionowane. A contrario – gdy mamy styczność z budynkiem o przeznaczeniu głównie mieszkalnym, wówczas najrozsądniej zawrzeć kompleksową umowę na jego budowę, czy remont. Brak wyodrębniania zakresu robót dla części usługowej i mieszkalnej umożliwi co do zasady zastosowanie preferencyjnej stawki dla całego zlecenia, co zostało podkreślone w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dnia 27 czerwca 2017r. sygn. Organ uznał w szczególności, że:„[z]astosowanie prawidłowej stawki podatku uzależnione jest także od postanowień umowy na wykonanie robót budowlanych. Jeżeli przedmiotem umowy będą roboty budowlane w budynkach mieszkalnych (PKOB 11) jako całości – to należna stawka będzie 8%. Jeżeli jednak w umowie zostanie wskazane, że roboty budowlane dotyczyć będą poszczególnych części budynku, tj. powierzchni mieszkalnych i odrębnie powierzchni niemieszkalnych, wówczas w odniesieniu do usług wykonywanych w części mieszkalnej zastosowanie znajdzie 8% stawka podatku, natomiast do usług wykonywanych w części niemieszkalnej – 23% stawka podatku”. Przedstawiając stan faktyczny, wnioskodawca wskazał, że zawarł kompleksową umowę na budowę budynku usługowo-mieszkalnego bez wyodrębniania w umowie etapów składających się na budowę odpowiednio części mieszkalnej i usługowej. Brak takiego wyodrębnienia pozwoliło na uzyskanie aprobaty fiskusa dla zastosowania wyłącznie ośmioprocentowej stawki VAT. Organ w tej samej interpretacji podsumował niniejsze rozważania w sposób następujący:„Przenosząc powołane przepisy prawa na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skoro przedmiotem wniosku są usługi polegające na wybudowaniu budynku jako całości sklasyfikowanego w PKOB do grupowania 11, to obniżona stawka podatku w wysokości 8% ma zastosowanie dla tej czynności. Ponadto Wnioskodawca oraz Inwestor, na rzecz którego wykonywana jest usługa są czynnymi podatnikami VAT. Tym samym, dla przedstawionej we wniosku usługi polegającej na wybudowaniu budynku mieszkalno-usługowego, należy zastosować stawkę podatku VAT w wysokości 8%, zgodnie z art. 41 ust. 2 i 12 w związku z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT. Zatem, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe”.

By jak najprościej wyjaśnić różnicę pomiędzy tymi pojęciami, można powiedzieć, że powierzchnia zabudowy to obszar zajęty przez budynek, natomiast powierzchnia użytkowa to przestrzeń mieszkalna. Jest to jednak duży skrót, ponieważ to przepisy i normy określają, które elementy budynku wlicza się do konkretnej powierzchni. Niestety w prawie budowlanym i przepisach wydanych na jego podstawie nie znajdziemy definicji ani powierzchni zabudowy ani użytkowej. O tym, w jaki sposób liczyć te powierzchnie, dowiemy się z innych aktów prawnych. Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego wskazuje, by powierzchnię zabudowy i użytkową liczyć zgodnie z zasadami Polskiej Normy PN-ISO 9836: 1997 „Właściwości użytkowe w budownictwie - Określanie i obliczanie wskaźników powierzchniowych i kubaturowych”. Choć normę tę wycofano i zastąpiono normą PN-ISO 9836:2015-12, w projektach budowlanych nadal powierzchnie oblicza się według tej pierwszej, ponieważ to ona jest przywołana we wspomnianym i obowiązującym rozporządzeniu. Powierzchnia zabudowy to obszar zajęty przez budynek, natomiast powierzchnia użytkowa to przestrzeń mieszkalna. Taka definicja stanowi jednak duży skrót. To przepisy i normy określają, które elementy budynku wlicza się do konkretnej powierzchni. O tym, w jaki sposób liczyć powierzchnię użytkową na potrzeby podatku od nieruchomości, mówi Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych. Definicje powierzchni użytkowej znajdziemy też w Ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, a także w Ustawie z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn. Z kolei w Rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków wyjaśniono, co to jest pole powierzchni zabudowy budynku. Geodeta, wykonując inwentaryzację powykonawczą, powierzchnię zabudowy liczy właśnie według tego rozporządzenia. Sądy często wskazują, że powierzchnię zabudowy należy liczyć zgodnie z normą PN-ISO 9836:1997 W poprzednim akapicie wymieniliśmy kilka aktów prawnych, które w różnym zakresie definiują powierzchnię zabudowy. Niestety prawo budowlane, które wiele obiektów zwalnia z pozwolenia na budowę, wprowadzając jako kryterium powierzchnię zabudowy, nie podaje definicji tego pojęcia. Jak więc liczyć tę powierzchnię w przypadku obiektów budowanych na zgłoszenie lub nawet bez formalności? Z pomocą przychodzi orzecznictwo sądowe. Sądy rozpatrujące sprawy z zakresu prawa budowlanego, np. budowy obiektów na podstawie zgłoszenia, często wskazują, że powierzchnię zabudowy należy liczyć zgodnie z normą PN-ISO 9836:1997. Norma ta jest także przywołana w rozporządzeniu w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, dlatego w taki sposób powierzchnię zabudowy liczy się w projektach budowlanych. W jaki sposób powierzchnię zabudowy definiuje norma PN-ISO 9836:1997? W zasadzie podaje ona dwa różne sposoby jej obliczania. W jednym punkcie mówi, że powierzchnię tę stanowi powierzchnia terenu zajęta przez budynek w stanie wykończonym. Z kolei w kolejnym, że określa się ją, rzutując pionowo na powierzchnię terenu zewnętrzne krawędzie budynku. W orzecznictwie sądowym, a także organach administracji architektoniczno-budowlanej oraz nadzoru budowlanego ukształtował się pogląd, że powierzchnię zabudowy należy określać w ten drugi sposób, biorąc pod uwagę stan wykończony budynku. Jeśli więc piętro budynku ma powierzchnię większą od parteru z powodu wystających poza obrys parteru nadwieszeń, do powierzchni zabudowy wlicza się również te nadwieszenia znajdujące się ponad terenem. Przywołana norma podaje również, których elementów budynku nie wlicza się do powierzchni zabudowy. Są to: części budynku nie wystające ponad powierzchnię terenu, elementy drugorzędne, typu rampy i schody zewnętrzne, występy dachowe, daszki, a także obiekty pomocnicze, np. szklarnie, altany, szopy. Określając w ten sposób powierzchnię zabudowy, należy zachować ostrożność, ponieważ w orzecznictwie znajdziemy wyroki, które wskazują, że powierzchnię zadaszonego tarasu należy wliczać do powierzchni zabudowy budynku. Ustawa o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego do powierzchni użytkowej nie wlicza antresoli W jaki sposób liczy się powierzchnię użytkową? Rozporządzenie w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego podaje, w jaki sposób liczyć powierzchnię użytkową budynków mieszkalnych jednorodzinnych i lokali mieszkalnych. Należy wziąć pod uwagę zasady wskazane w normie PN-ISO 9836:1997 oraz jeden dodatkowy warunek, który mówi, w jaki sposób liczyć powierzchnię pomieszczeń ze skośnym sufitem. Rozporządzenie wskazuje następująco: "Powierzchnię pomieszczeń lub ich części o wysokości w świetle równej lub większej od 2,20 m należy zaliczać do obliczeń w 100%, o wysokości równej lub większej od 1,40 m, lecz mniejszej od 2,20 m – w 50%, natomiast o wysokości mniejszej od 1,40 m pomija się całkowicie". Części pomieszczeń o wysokości poniżej 1,40 m nie wlicza się zatem w ogóle do powierzchni użytkowej. Pozostałe wytyczne znajdziemy w przywołanej wcześniej normie. Powierzchnię użytkową liczy się po powierzchni podłogi pomieszczeń w stanie wykończonym. Nie wlicza się do niej powierzchni: zajętej przez ściany wewnętrzne, przejść i otworów w ścianach, występów ściennych o powierzchni powyżej 0,1 m², wnęk ściennych. Powierzchnie części dostępnych z mieszkania, a nie zakrytych ze wszystkich stron (np. balkony, tarasy, loggie) zalicza się do powierzchni pomieszczenia, ale wskazuje się je oddzielnie. Ponadto powierzchnię użytkową dzieli się na podstawową i pomocniczą. W wyżej opisany sposób powierzchnię użytkową powinno się liczyć w projektach budowlanych, z wyjątkiem nadbudowy, rozbudowy, przebudowy i zmiany sposobu użytkowania, jeśli budynek był oddany do użytkowania przed wejściem w życie rozporządzenia i wtedy nie stosowano tych reguł. Powierzchnie których pomieszczeń zalicza się do powierzchni użytkowej? Tutaj pojawia się problem, ponieważ każda z przywołanych na początku ustaw wskazuje inaczej. Zgodnie z ustawą o podatkach i opłatach lokalnych do powierzchni użytkowej nie wlicza się powierzchni klatek schodowych i szybów windowych, natomiast wlicza piwnice, sutereny, garaże podziemne. Z kolei ustawa o podatku od spadków i darowizn wskazuje, że do powierzchni użytkowej nie wlicza się piwnic, klatek schodowych i szybów windowych. Natomiast ustawa o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego do powierzchni użytkowej lokalu nie wlicza powierzchni antresoli, balkonów, tarasów, loggii, strychów, piwnic. Definicję określoną w tej ustawie bierze się pod uwagę przy ubieganiu się o dopłatę do budowy domu w programie „Mieszkanie dla młodych”. Problemy interpretacyjne Prawo budowlane nie wskazuje w jaki sposób liczyć powierzchnię zabudowy i użytkową, dlatego pojawia się w tej kwestii wiele problemów interpretacyjnych. Istnieje wiele aktów prawnych, które podają różne definicje tych powierzchni, dlatego sposób obliczania zależy przede wszystkim od tego, jakiemu celowi służą te obliczenia. Kilka z aktów prawnych powołuje się na normę PN-ISO 9836 i w tym zakresie, w jakim jest przywołana w konkretnych zapisach, jest ona obowiązująca.

Powierzchnia użytkowa jest jednym ze wskaźników powierzchniowych opisujących ukształtowanie powierzchniowo-przestrzenne budynku. Wskaźniki powierzchniowe określają różne rodzaje powierzchni, jakie mogą być wydzielone w budynku oraz ich wzajemne relacje. Mogą to być również powierzchnie zajmowane fizycznie przez elementy budowlane, zarówno ściany, jak i elementy ograniczające typu balustrady. Poszczególne rodzaje powierzchni zdefiniowane są w Polskich Normach (PN), które także podają zasady ich obliczania. Pomimo że PN nie są obowiązujące, to wskazane jest stosowanie przyjętej w nich terminologii, a w przypadkach potrzeby określenia innego rodzaju powierzchni, niewystępującego w normie, nadawanie jej nazwy własnej. W zależności od potrzeb wskaźniki powierzchniowe wykorzystywane są również w ustawach i rozporządzeniach. Obecnie w zbiorze norm PKN znajdują się normy: – PN-B-02365:1970 Powierzchnie budynków. Podział, określenia i zasady obmiaru. – PN-ISO 9836:1997 Właściwości użytkowe w budownictwie – Określanie i obliczanie wskaźników powierzchniowych i kubaturowych. – PN-ISO 9836:2015-12 Właściwości użytkowe w budownictwie – Określanie i obliczanie wskaźników powierzchniowych i kubaturowych. Normy PN-B-02365:1970 i PN-ISO 9836:1997 mają status norm wycofanych nadany przez PKN. Mimo to wszystkie trzy normy są – pod względem formalnym – dokumentami normalizacyjnymi o równorzędnym znaczeniu. Rys. 1 Rodzaje powierzchni wg PN-B-02365:1970 i PN-ISO 9836:1997 Normy PN-ISO, stanowiące wdrożenie norm międzynarodowych ISO o tym samym tytule i numerze, wprowadziły istotne zmiany w dotychczasowym – opartym na postanowieniach PN-B-02365 – sposobie określania powierzchni wydzielanych w budynku. Do zmian tych należy zaliczyć: – przyjmowanie wymiarów przegród w stanie wykończonym, a nie jak poprzednio – w stanie surowym; – wprowadzenie rozróżnienia kondygnacji lub ich części ze względu na charakter techniczny wydzielających je elementów budowlanych (obudowy), tj.: – pomieszczenia przekryte stropami i zamknięte ze wszystkich stron ścianami na pełną wysokość kondygnacji, np. pokoje, kuchnie, łazienki, – przestrzenie przekryte stropami, zamknięte tylko z niektórych stron ścianami na pełną wysokość kondygnacji, a z pozostałych stron ograniczone jedynie elementami budowlanymi, takimi jak np. balustrady; przykładem takich przestrzeni są loggie, – przestrzenie nieprzekryte stropami, ale ograniczone ścianami lub elementami budowlanymi, takimi jak np. balustrady; przykładem takich przestrzeni są balkony i tarasy; – przyjmowanie wymiarów w poziomie posadzki, a nie – jak dotychczas – na wysokości 1 m ponad jej poziomem; – wprowadzenie wymagania oddzielnego obliczania powierzchni o zróżnicowanej wysokości w obrębie budynku/kondygnacji, a nie jak dotychczas (w PN-B-02365) częściowa redukcja tej powierzchni lub jej całkowite pomijanie w zależności od wysokości pomieszczenia; – wprowadzenie – wyłącznie w PN-ISO 9836:2015 – dodatkowego podziału powierzchni użytkowej i powierzchni ruchu poprzez wydzielenie z nich powierzchni nieużytecznych ze względów funkcjonalnych, czyli powierzchni „nienadających się do wykonywania tam niektórych czynności ani do jej umeblowania, wyposażenia lub poruszania się po niej” albo powierzchni, które „powinny pozostać wolne ze względu na wymagania przepisów techniczno-budowlanych lub warunków umów cywilno-prawnych”; – wprowadzenie – również wyłącznie w PN-ISO 9836:2015 – terminu „powierzchnia nieużyteczna ze względów konstrukcyjnych”, czyli powierzchni „nienadających się do wykonywania tam niektórych czynności ani do jej umeblowania, wyposażenia lub poruszania się po niej”. Rys. 2 Podział powierzchni użytkowej wg PN-B-02365:1970 i PN-ISO 9836:1997 Wymienione różnice zasad obliczania wskaźników powierzchniowych między normami PN-ISO i PN-B wskazują, że normy PN-ISO są normami pozwalającymi na bardziej precyzyjne pod względem technicznym scharakteryzowanie budynku, a przede wszystkim znajdujących się w nim lokali mieszkalnych bądź lokali użytkowych. Wykazanie np. powierzchni użytkowej oddzielnie dla różnych funkcyjnie części budynku i dla pomieszczeń o różnych wysokościach uwidocznia jednoznacznie różnice w ocenie technicznej całego budynku lub też znajdujących się tam lokali. Jednak, pomimo upływu ponad 15 lat od wprowadzenia pierwszej normy PN-ISO, nadal stwarzają one użytkownikom wiele problemów, które wynikają przede wszystkim z faktu, że normy PN-ISO mają charakter opisowy. Wiele postanowień jest nieostrych, nieprecyzyjnych, trudnych do jednoznacznego zinterpretowania, wprowadzono także nowe pojęcia związane z architektonicznym kształtowaniem obiektu budowlanego (przestrzenie otwarte, nie w pełni zamknięte, powierzchnie użytkowe nieużyteczne z różnych względów itp.). Mimo to norma PN-ISO 9836:1997 jest doceniona w środowisku budowlanym, o czym świadczy wprowadzenie jej do rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. W artykule przedstawiono w sposób ogólny różnego rodzaje powierzchnie budynku występujące w normach oraz ich wzajemne zależności, a szerzej omówiono jedynie zagadnienia związane z powierzchnią użytkową. Rodzaje wskaźników powierzchniowych Powierzchnia całkowita i jej podział Zarówno w normie PN-B, jak i w normach PN-ISO występują, z pewnymi drobnymi różnicami, identyczne rodzaje wskaźników powierzchniowych (rodzajów powierzchni). Podstawową powierzchnią charakteryzującą cały budynek jest jego powierzchnia całkowita stanowiąca sumę powierzchni poszczególnych kondygnacji mierzonych po obrysie zewnętrznym ścian. Dalszy podział tej powierzchni i zależność między różnymi rodzajami powierzchni (w tym wydzielenie powierzchni użytkowej), wraz z ich symbolami, pokazano na rys. 1. Należy zwrócić uwagę, że w kilku przypadkach identyczność poszczególnych wskaźników powierzchniowych dotyczy wyłącznie nazwy, a nie zasad ich ustalania, bo te w różny sposób definiują poszczególne normy. Oczywiście skutkuje to różnicami w wartościach liczbowych obliczanego rodzaju powierzchni, co pokazano w publikacji „Powierzchnie i kubatury budynku. Zasady pomiarów i obliczania” (Oficyna Wydawnicza Polcen, Warszawa 2017). Rys. 3 Podział powierzchni użytkowej Pu na powierzchnię nieużyteczną ze względów funkcjonalnych Puf i powierzchnię dostępną dla użytkowników Pud, wg PN-ISO 2015 Dodatkowe podziały powierzchni użytkowej Podział wg norm PN-B-02365:1970 i PN-ISO 9836:1997 Powierzchnia użytkowa jest to powierzchnia przeznaczona do zaspokajania potrzeb bezpośrednio związanych z użytkowaniem (funkcją) budynku lub jego części. Powierzchnię użytkową można obliczać zarówno dla całego budynku, poszczególnych jego kondygnacji, jak również wydzielonych lokali użytkowych lub mieszkalnych. Jest ona dzielona na powierzchnię użytkową podstawową i powierzchnię użytkową pomocniczą, co przedstawiono na rys. 2. Zaliczenie powierzchni do powierzchni użytkowej podstawowej lub powierzchni użytkowej pomocniczej zależy od przeznaczenia budynku. Ułatwieniem w tym względzie są podane w normie PN-ISO 2015 przykłady przeznaczenia pomieszczeń w budynkach. Pomocne mogą być również określenia przyjęte w normie PN-B. Definicje powierzchni podstawowej i powierzchni pomocniczej są następujące: – powierzchnia użytkowa podstawowa (Pu,pod) – część powierzchni użytkowej przeznaczona do zaspokajania podstawowych potrzeb wynikających z funkcji budynku lub jego wydzielonej części, np.: w budynku mieszkalnym – pokoje, w budynkach przemysłowych – powierzchnie do celów produkcyjnych, w budynkach szkolnych – pomieszczenia do nauki; – powierzchnia użytkowa pomocnicza (Pu,pom) – część powierzchni użytkowej przeznaczona do zaspokajania pomocniczych potrzeb wynikających z funkcji budynku i niewchodzących w zakres potrzeb podstawowych, np.: w budynku mieszkalnym – łazienki, w budynku przemysłowym – pomieszczenia administracyjne, w budynkach szkolnych – pokoje dla nauczycieli, pomieszczenia administracyjne. Do powierzchni tej należy także zaliczać powierzchnie balkonów, loggii i tarasów. Rys. 4 Ograniczenie funkcjonalności fragmentu pokoju położonego między pilastrami przez ich ingerencję w pomieszczenie W odniesieniu do lokali mieszkalnych podział powierzchni użytkowej na powierzchnię użytkową podstawową i powierzchnię użytkową pomocniczą ma niewielkie znaczenie praktyczne, ponieważ wskaźniki powierzchniowe, a także opłaty wynikające z użytkowania lokali związane są z powierzchnią użytkową traktowaną globalnie. Jest to podejście praktyczne, bo np. w pokoju z aneksem kuchennym nie zawsze jest możliwe precyzyjne określenie podziału powierzchni na podstawową (część urządzona w sposób charakterystyczny dla pokoju dziennego lub sypialni) i pomocniczą (część wyposażona w urządzenia kuchenne). Podział wg normy PN-ISO 9836:2015 Podczas eksploatacji budynku mogą wystąpić sytuacje istotnego ograniczenia w sposobie zagospodarowywania pewnej części powierzchni użytkowej, czyniące z niej de facto powierzchnię zupełnie nieużyteczną w powszechnym rozumieniu tego słowa. Wiele zależy od sposobu ukształtowania (aranżacji) powierzchni, jak też od wyposażenia i elementów instalacji znajdujących się w bezpośrednim sąsiedztwie. Uznano, że powierzchnia nieużyteczna powstaje z powodu pewnych właściwości funkcjonalnych, jakim cechują się rozwiązania techniczne przyjęte w budynku, uniemożliwiające swobodne wykorzystanie części powierzchni użytkowej kondygnacji. W związku z powyższym w PN-ISO 2015 rozróżniono dwie grupy przyczyn powodujących występowanie powierzchni nieużytecznej, a mianowicie: przyczyny o charakterze funkcjonalnym i przyczyny o charakterze konstrukcyjnym. Powierzchnia nieużyteczna ze względów funkcjonalnych jest to część powierzchni budynku, fizycznie niezajętej przez jego elementy, która nie jest jednak w pełni użyteczna w związku z brakiem możliwości wykonywania tam niektórych czynności, lub jej umeblowania, wyposażenia czy też poruszania się po niej. Rys. 5 Zasady redukcji powierzchni pomieszczeń o zróżnicowanej wysokości Należy zwrócić uwagę, że tak zdefiniowana powierzchnia nieużyteczna ze względów funkcjonalnych nie zmniejsza formalnie powierzchni użytkowej, lecz jest jedynie traktowana jako jej część składowa, powodująca wydzielenie tzw. powierzchni użytkowej dostępnej dla użytkowników (rys. 3). W normie podano również w formie graficznej przykłady ustalania powierzchni nieużytecznej ze względów funkcjonalnych. Natomiast brak jest jakiegokolwiek rozwinięcia zasad dotyczących ustalania powierzchni nieużytecznej ze względów konstrukcyjnych. W każdym z pomieszczeń mogą wystąpić fragmenty powierzchni, które muszą – z różnych względów – pozostać wolne, np. pod grzejnikami, między otwartymi skrzydłami drzwiowymi a ścianą prostopadłą do tej, w której osadzone są drzwi. Istotny jest również kształt elementów budowlanych wydzielających powierzchnię użytkową, np. okrągłe słupy czy zaokrąglone ściany mogą uniemożliwiać w pełni racjonalne wykorzystanie powierzchni podłogi, rozumiane przez pryzmat efektywności jej zagospodarowania (np. względnie logicznego ustawienia umeblowania). Do grupy innych „przeszkód”, nie o fizycznym charakterze, lecz uniemożliwiających pełne wykorzystanie powierzchni użytkowej, można zaliczyć chociażby konieczność zapewnienia dostępu do urządzeń i instalacji technicznych znajdujących się w ścianach, stropach (podłogach) lub sufitach podwieszanych. Na ogół wgląd do tych urządzeń i instalacji jest zapewniany przez zamykane otwory rewizyjne, do których się powinno zagwarantować nieskrępowany dostęp. Należy się także liczyć z koniecznością zapewnienia dojść technologicznych do urządzeń i instalacji, umożliwiających ich doraźną naprawę, remont bądź nawet wymianę. Do powierzchni nieużytecznej ze względów funkcjonalnych zaliczyć należy także powierzchnie, których użytkowanie jest ograniczone przepisami techniczno-budowlanymi albo warunkami umów cywilnoprawnych. Przykładem wydzielenia powierzchni użytkowej nieużytecznej ze względów funkcjonalnych, wybranym z PN-ISO 2015, mogą być słupy, pilastry lub inne pionowe elementy budynku wpływające na wykorzystanie powierzchni użytkowej. Powierzchnia między tymi elementami budowlanymi lub między nimi a ścianą jest powierzchnią o wymiarach lub kształcie uniemożliwiającym jej efektywne wykorzystanie na potrzeby umeblowania bądź pełnienia funkcji użytkowych, co czyni ją praktycznie bezużyteczną (rys. 4). Powierzchnia dostępna dla użytkowników (rys. 3) jest to powierzchnia użytkowa bądź powierzchnia ruchu zmniejszona o powierzchnię nieużyteczną ze względów funkcjonalnych. Można więc przyjąć, że jest to część powierzchni użytkowej bądź powierzchni ruchu, której użytkowanie nie jest w żaden sposób ograniczone. Obliczanie powierzchni dostępnej dla użytkowników dotychczas nie było stosowane w Polsce, a norma PN-ISO 2015 jest mało precyzyjna w tym względzie. Zdaniem autorów wymaga to odpowiedniego czasu umożliwiającego zdobycie doświadczenia w tym nowatorskim sposobie obliczania wskaźników powierzchniowych. Zasady obmiaru i obliczania powierzchni użytkowej W przypadku obliczania powierzchni użytkowej wg PN-B wymiary liniowe powinny się odnosić do konstrukcji budynku w stanie surowym. Jeżeli obliczenia dotyczą budynku istniejącego, a więc obmiar dokonywany jest dla budynku w stanie wykończonym, to zachodzi konieczność dokonywania dodatkowych ustaleń grubości tynków i innych wypraw lub okładzin występujących na elementach pionowych ograniczających powierzchnię użytkową. Natomiast wg PN-ISO wymiary liniowe przyjmuje się dla budynku w stanie wykończonym. Powierzchnie płaszczyzn poziomych określa się zgodnie z wymiarami rzeczywistymi, a powierzchnie płaszczyzn nachylonych mierzy się na ich rzutach na umowną płaszczyznę poziomą. Pole powierzchni podaje się w metrach kwadratowych z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku. Wnęki podokienne przeznaczone na grzejniki usytuowane zarówno w ścianach zewnętrznych, jak i ewentualne wnęki w ścianach wewnętrznych nie są wliczane do powierzchni użytkowej. Tak samo jak przejścia drzwiowe i otwory okienne, których powierzchnie się zalicza do powierzchni konstrukcji. W przypadku zróżnicowania w pomieszczeniach poziomu posadzki powierzchni występujących wówczas stopni nie odlicza się od powierzchni użytkowej tych pomieszczeń. Przy obliczaniu wg normy PN-B powierzchni pomieszczeń o zmiennej wysokości (co występuje przy stropach/ścianach pochyłych) zalicza się w ograniczonym zakresie w zależności od wysokości h mierzonej w świetle (rys. 5), tj.: – 100%, gdy h ≥ 2,20 m (część A), – 50%, gdy 1,40 ≤ h < 2,20 m (części B), – 0%, tj. całkowicie się pomija, gdy h < 1,40 (części C). Normy PN-ISO nakazują natomiast oddzielne obliczanie i wykazywanie powierzchni o zróżnicowanych wysokościach. Ewentualne zaliczenie pewnej części (procentu) tej powierzchni do powierzchni użytkowej wykracza poza ustalenia normy, co oznacza, że powinno to być uzgadniane między zainteresowanymi stronami. Nie ma przeszkód, aby przyjmować zasady określone w PN-B. W odniesieniu do budynków mieszkalnych zasady obmiaru powierzchni użytkowej pomieszczeń o zróżnicowanej wysokości zostały jednoznacznie ustalone w art. 2 ust. 2 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego. Przy dokonywaniu obmiaru należy zdawać sobie sprawę, że wymagania normalizacyjne są bardzo ogólne, a w praktyce w budynkach występują różne rozwiązania konstrukcyjno-materiałowe (np. pilastry, ryzality, wnęki, cokoły), które mogą mieć istotny wpływ na wielkość powierzchni użytkowej. Wymaga to więc indywidualnego podejścia i dużej praktyki budowlanej. Wiele takich przypadków opisano w literaturze przedmiotu. dr inż. Andrzej Pogorzelski mgr inż. Jan Sieczkowski

Jaka pompa ciepła będzie najlepsza dla mojego domu? Przed takim wyborem często stają inwestorzy już nawet na etapie wylewania fundamentów. Aby odpowiedzieć sobie na to pytanie musimy najpierw zadać sobie szereg innych pytań które pozwolą nam podjąć właściwą decyzję. Artykuł ten będzie przydatny dla osób które znają zasadę działania pompy ciepła, oraz wiedzą co kryje się pod tajemniczymi parametrami takimi jak COP, SCOP, pDesign więc jeśli jeszcze nie wiesz co to takiego, zapraszam do zapoznania się z tym wpisem. Pompa ciepła do ogrzewania budynku. Ale czy tylko ? Pierwszym pytaniem na które musimy odpowiedzieć, to czy pompa ciepła ma służyć jedynie do ogrzewania budynku, czy ma również ogrzewać wodę użytkową, a może do tego chłodzenie latem ? Odpowiadając na to pytanie, zawężamy już gamę potencjalnych produktów, jednak to nie koniec Jakie dolne źródło ciepła dla pompy ciepła ? Temat dolnego źródła został już omówiony w tym artykule. Jednak w ramach przypomnienia omówię po krótce każde z nich. Dla pomp ciepła gruntowych rozróżniamy kilka systemów – Kolektor poziomy Kolektor pionowy (odwiert) Wody gruntowe Źródła geotermalne Dwa ostatnie są niezwykle rzadko stosowane ze względu na swoją specyfikę oraz dostęp do medium, więc wybór najczęściej ogranicza się do dwóch pierwszych. Aby pobieżnie rozwiać wątpliwości wypunktujemy wady i zalety obu źródeł Kolektor poziomy Zalety: Niski koszt inwestycji Nie wymaga użycia specjalistycznego sprzętu Prostota montażu Wady: Wymagana duża powierzchnia działki dla wymiennika (dla przykładu Dom o powierzchni 150m2 wymaga wymiennika 250m2) Miejsce w którym znajduje się wymiennik musi być odkryte, więc nie można tam posadzić drzew ani żadnego budynku, również kostka brukowa nie wchodzi w grę Duża ingerencja w grunt podczas wykonywania prac Odwiert pionowy: Zalety: Nie potrzeba dużej działki Stabilna temperatura przez cały rok Miejsce w których znajdują się odwierty można zagospodarować Wady: Wysoka cena Konieczność użycia specjalistycznego sprzętu (wiertnica) Dla pomp ciepła powietrznych możemy rozróżnić dwa dolne źródła. Najczęściej jest to powietrze zewnętrzne. Na rynku są dostępne pompy ciepła powietrzne wentylacyjne, które używają powietrza wywiewanego z wentylacji jako źródła ciepła. Szczegółowo jest to opisane w artykule o powietrznych pompa ciepła tutaj. Ogrzewanie podłogowe w całym budynku ? Następnie musimy wybrać rodzaj górnego źródła, czyli systemu grzewczego w którym będzie pracować pompa ciepła. Nie jest tajemnicą że najlepiej pompy ciepła sprawują się w instalacjach niskotemperaturowych, gdzie temperatura zasilania w momencie największych mrozów nie przekracza 40 stopni. Najlepszym rozwiązaniem będzie ogrzewanie podłogowe, nie tylko ze względu na niską temperaturę zasilania. Podłogówka posiada również dobre własności akumulacyjne, które pozytywnie wpływają na pracę sprężarki znajdującej się w pompie ciepła. Jeśli jednak z jakiś względów nie chcemy, bądź nie możemy wykonać takiego ogrzewania, zawsze możemy zostać przy tradycyjnych grzejnikach, lub zainstalować klimakonwektory. Pompa ciepła jako jedyne źródło grzania Kolejnym pytaniem na które musimy sobie odpowiedzieć jest czy pompa ciepła będzie pracowała jako jedyne źródło ciepła dla budynku. Najczęstszym systemem jest system biwalentny monoenergetyczny, to znaczy że oprócz pompy ciepła zastosowana jest jeszcze grzałka elektryczna wspomagająca pracę pompy w największe mrozy. Oprócz tego pompa może pracować w układzie monowalentnym, biwalentnym równoległym lub biwalentnym alternatywnym, jednak są to rzadsze rozwiązania, które omówię w innym wpisie. Pompa ciepła do starego budynku ? Ostatnim parametrem aby wybrać odpowiednią pompę ciepła jest określenie orientacyjnego zapotrzebowania na ciepło. Jeśli pompa ma realizować również CWU, standardowo należy dodać 1kW. Poniżej przedstawiam szacunkowe wartości: Dom nowoczesny, wyposażony w rekuperację, bardzo dobre okna, bardzo dobra izolacja cieplna – 40-50W/m2 Dom zbuowany w latach 2000-2010 – 60W/m2 (10cm styropianu) Lata 1990 – 2000 – 70W/m2 (5cm styropianu) Lata 1980 – 1990 – 80W/m2 (5cm styropianu) Lata 1970 – 1980 – 100W/m2 (bez ocieplenia) Lata 1960 – 1970 – 120W/m2 (bez ocieplenia) Jaka pompa ciepła dla budynku 150m2 ? Po odpowiedzi na powyższe pytania w końcu możemy przejść do meritum i odpowiedzieć na najważniejsze pytanie. Zatem przejdźmy do podsumowania. Nasz budynek będzie ogrzewany pompą ciepła Biwalentnie monoenergetycznie, w budynku na stałe będą przebywać trzy osoby. Dom został wybudowany w roku 2017, jest wyposażony w rekuperację. Na działce nie było miejsca na kolektor poziomy, a odwiert pionowy okazał się za drogi. Zdecydowaliśmy się więc na pompę powietrzną. Z obliczeń wynika że nasz budynek ma zapotrzebowanie 50Wx150m2=8,1kW. Do tej wartości dodajemy 1kW na potrzeby CWU więc wychodzi nam 9,1kW. A więc przyjmując powyższe założenia, najbardziej optymalnym zestawem będzie: Pompa powietrzna Nibe Split 12kW + Centrala wewnętrzna HK200S z wbudowanym zasobnikiem 180l oraz sterownik SMO 20.

Powierzchnię użytkową domu jednorodzinnego określamy zgodnie z normą PN-ISO 9836: 1997 Właściwości użytkowe w budownictwie – Określanie i obliczanie wskaźników powierzchniowych i użytkową budynku dzielimy na powierzchnię użytkową podstawową i powierzchnię użytkową pomocniczą. Powierzchnia użytkowa podstawowa służy ściśle spełnianiu potrzeb wyznaczonych budynkowi zgodnie z projektem. Powierzchnie te nie muszą być zamknięte i przekryte. Dla domu jednorodzinnego do powierzchni użytkowej podstawowej zaliczamy pokoje, sypialnie, salony. Powierzchnia użytkowa pomocnicza spełnia funkcję służebną wobec powierzchni użytkowej podstawowej i nie wiąże się wprost ze spełnianiem funkcji wyznaczonych budynkowi zgodnie z projektem. Dla domu jednorodzinnego do powierzchni użytkowej pomocniczej zaliczamy kuchnię, łazienkę, wc, spiżarkę, pomieszczenia gospodarcze, schody, magazyn opału, garaż. Do powierzchni użytkowej pomocniczej zaliczamy również powierzchnię logii, balkonów i tarasów. Całą powierzchnię kotłowni zaliczamy do powierzchni usługowej, jeśli zgodnie z projektem pomieszczenie to ma spełniać tylko i wyłącznie powyższą funkcję. W przypadku, gdy piec grzewczy położony jest w pomieszczeniu gospodarczym, do powierzchni usługowej zaliczymy powierzchnię zajętą przez piec, a resztę tego pomieszczenia zaliczymy do powierzchni użytkowej pomocniczej. Do powierzchni użytkowej nie wlicza się: rzutu otworów na okna i drzwi, rzutu otworów nisz w ścianach zewnętrznych, powierzchni, przez które nie można przejść, w tym również powierzchni o wysokości < 1,90m, ścianek działowych trwałych i ścian wewnętrznych niekonstrukcyjnych. Podsumowując, należy przyjąć, że wszystkie pomieszczenia w domu jednorodzinnym - oprócz kotłowni - zaliczamy do powierzchni użytkowej budynku. Musimy również pamiętać, że przyjmujemy tylko te pomieszczenia lub ich części, których wysokość wynosi minimum 1,90 m. Do powierzchni użytkowej zaliczamy również powierzchnie zajęte przez szafy wnękowe oraz powierzchnie balkonów, logii i tarasów. Powierzchnie stwarzające problemy o wysokości < 1,90 m. Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie § 72 „Przestrzeni i wysokości poniżej 1,9 m nie zalicza się do odpowiadającej przeznaczeniu danego pomieszczenia.” Powierzchnie niższe niż 1,90 m nie należy zatem wliczać do powierzchni użytkowej (wliczamy ją do powierzchni konstrukcji). Powierzchnie zajęte przez szafy wnękowe wlicza się wg normy do powierzchni użytkowej podstawowej lub pomocniczej (w zależności od przeznaczenia pomieszczenia, w którym się znajdują), pod warunkiem, że wysokość tych powierzchni będzie ≥ 1,90 m i że inne przepisy (nadrzędne) nie stanowią inaczej. Balkon, taras zalicza się do powierzchni użytkowej pomocniczej, chyba że przepisy szczegółowe stanowią inaczej lub zgodnie z przeznaczeniem budynku należy je zaliczyć do innej powierzchni. Antresola zalicza się do powierzchni całkowitej. Jej powierzchnia należy do danej powierzchni wg swojego przeznaczenia. Jeżeli antresola położona jest w pomieszczeniach, których powierzchnię zaliczamy do powierzchni użytkowej to powierzchnię antresoli zaliczamy do powierzchni użytkowej. Należy oczywiście pamiętać o tym, że do powierzchni użytkowej antresoli przyjmujemy tylko powierzchnię o wysokości ≥ 1,90 m. Zasady obmiaruPole powierzchni poziomych oblicza się zgodnie z rzeczywistymi wymiarami. Pola płaszczyzn nachylonych wyznacza się natomiast na podstawie wymiarów ich rzutu poziomego. Wewnętrzne wymiary liniowe budynku lub jego części zdejmuje się na poziomie podłogi, w świetle wykończonych elementów zamykających, bez odliczania cokolików i listew przyściennych. Pole powierzchni podaje się w metrach kwadratowych z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku (np. 75,26 m2).

✕ Używamy cookies i podobnych technologii w celach: świadczenia usług, reklamy, statystyk. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności 🌞Letnie cięcie cen! Projekty 🏠 -200 zł, -500 zł, a nawet -1 000 zł taniej! ⏳ Sprawdź Żaden projekt lub kategoria nie pasują do Twojego wyszukiwania Kontakt i pomoc Ulubione 0 Moje konto Filtry Wyczyść Powierzchnia użytkowa do 100 m² (8) 100 - 150 m² (4) 150 - 200 m² (1) 200 m² i więcej (0) Kondygnacje Parterowe (7) Z poddaszem użytkowym (4) Z poddaszem do adaptacji (0) Piętrowe (2) Dodatkowe cechy Z piwnicą (2) Z antresolą (0) Z sutereną (0) Więcej (2) Garaż Liczba stanowisk Bez garażu (12) Z garażem 1-stanowiskowym (0) Z garażem 2-stanowiskowym (1) Z garażem 3-st. i więcej (0) Wiata garażowa (0) Usytuowanie W bryle (0) Wysunięty (0) Doklejony (0) Podziemny (0) Wolnostojący (0) Cofnięty (0) Więcej (6) Pomieszczenia Pokoje (bez salonu) do 2 3 4 5 6 + Łazienki (z toaletami) 1 2 3 4 + Wymiary działki Dodatkowe cechy Na wąską działkę (0) Na granicy działki (0) Z wejściem od południa (0) Na skarpę/stok (0) Kalenica równoległa (5) Kalenica prostopadła (2) Więcej (3) Dach Dwuspadowy (6) Czterospadowy (4) Płaski (2) Kopertowy (3) Wielospadowy (5) Jednospadowy (0) Namiotowy (1) Naczółkowy (0) Mansardowy (0) Dodatkowe cechy Bez okapu (0) Z wolim okiem (0) Więcej (6) Kąt nachylenia dachu 25° (1) 30° (1) 35° (0) 40° (2) Wymiary budynku Styl Nowoczesny (1) Tradycyjny (3) Dworkowy (0) Wille (0) Rezydencje (0) Góralski (0) Mur pruski / szachulec (0) Więcej (2) Typ zabudowy Wolnostojąca (13) Bliźniacze (0) Szeregowe (0) Dwulokalowe (dwurodzinne) (0) Konstrukcja Drewniane (2) Szkielet stalowy (0) Murowane (11) Z bali (2) Szkieletowe (0) Energooszczędność Energooszczędne (0) Pasywne (0) Dodatkowe elementy W kształcie litery L (0) Ogród zimowy (0) Kominek wewnętrzny (0) Wykusz (0) Weranda (0) Taras (2) Basen (0) Więcej (2) Kategorie specjalne Projekty z budową (0) Promocja (2) Popularne (0) Nowości (0) Aktywne filtry: Wyczyść wszystkie Filtry dodatkowe: do 150 m² Oferta gotowych projektów budynków usługowych o powierzchni zabudowy do 150 m2Działalność gospodarcza w Polsce opiera się głownie na handlu i usługach. W większości przypadków, decydując się na własny biznes, warto pomyśleć o lokalu. Prowadząc firmę w domu, pozostali domownicy mogą czuć się niekomfortowo. Chyba, że pomyślimy o projekcie domu z wydzieloną częścią usługową, wtedy nasz biznes od razu zacznie wyglądać bardziej profesjonalnie. Wśród projektów budynków usługowych wyróżniamy wolnostojące albo z częścią mieszkalną. Lokal o powierzchni nieprzekraczającej 150 m kw., w zupełności wystarczy do prowadzenia warsztatu krawieckiego, szewskiego, salonu kosmetycznego, fryzjerskiego, biura rachunkowego, kwiaciarni itp. Biznes w wydzielonej części domu wybierają przedsiębiorcze mamy, które nie chcą być daleko od swoich pociech, a także ludzie, którzy swoje małe firmy utrzymują dzięki poczcie pantoflowej i nie muszą być cały czas na terenie lokalu. Małe budynki usługowe mają mnóstwo zalet. Są niedrogie w budowie i utrzymaniu, a w razie niepowodzenia działalności, bez problemu można je wynająć. Są to najczęściej poszukiwane metraże wśród przedsiębiorców.

Powierzchnia użytkowa to jedna z ważniejszych danych, na którą zwracamy uwagę podczas zakupu, czy budowy domu, staraniu się o kredyt Pojęcie „powierzchnia użytkowa”, np. mieszkania lub budynku, występuje w wielu ustawach i rozporządzeniach. Problem w tym, że definicja „powierzchni użytkowej” może się różnić w zależności od tego, do czego ma nam ona posłużyć. Powierzchnia użytkowa może mieć różne definicje. Trzeba pamiętać o tym, że ustawa o podatkach i opłatach lokalnych trochę inaczej określa powierzchnię użytkową niż np. ustawa o podatku od spadków i darowizn czy ustawa o ochronie lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego. Co znajdziesz w artykule: Powierzchnia użytkowa a podatek od nieruchomości Powierzchnia użytkowa a podatek od spadków i darowizn Kondygnacja w definicji powierzchni użytkowej Powierzchnia użytkowa w normach metrażowych Jak zmierzyć powierzchnię użytkową? Co lepsze - własny dom czy mieszkanie? Powierzchnia użytkowa a podatek od nieruchomości Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, podstawę opodatkowania dla budynków lub ich części stanowi powierzchnia użytkowa. Definicję powierzchni użytkowej zawiera zaś art. 1a ust. 1 pkt 5. Czytamy w nim, że powierzchnią użytkową jest powierzchnia mierzona po wewnętrznej długości ścian na wszystkich kondygnacjach, z wyjątkiem powierzchni klatek schodowych oraz szybów dźwigowych. Za kondygnację uważa się również garaże podziemne, piwnice, sutereny i poddasza użytkowe. Oznacza to, że do powierzchni użytkowej nie jest wliczana szerokość ścian działowych, co ma duże znaczenie zwłaszcza dla właścicieli dużych budynków. Ponadto – zgodnie z art. 4 ust. 2 – powierzchnię pomieszczeń oraz część kondygnacji o wysokości w świetle od 1,4 m do 2,2 m zalicza się do powierzchni użytkowej budynku w 50%, a jeżeli wysokość jest mniejsza niż 1,4 m, powierzchnię tę pomija się. Powierzchnia użytkowa a podatek od spadków i darowizn Nieco inaczej powierzchnię użytkową definiuje ustawa o podatku od spadków i darowizn. Z art. 16 ust. 4 dowiadujemy się, że za powierzchnię użytkową budynku (lokalu) w rozumieniu ustawy uważa się powierzchnię mierzoną po wewnętrznej długości ścian pomieszczeń na wszystkich kondygnacjach (podziemnych i naziemnych, z wyjątkiem powierzchni piwnic i klatek schodowych oraz szybów dźwigów). Także w i w tym przypadku powierzchnie pomieszczeń lub ich części oraz część kondygnacji o wysokości w świetle od 1,4 m do 2,2 m zalicza się do powierzchni użytkowej budynku w 50%, a jeżeli wysokość jest mniejsza niż 1,4 m – powierzchnię tę pomija się. Rozbieżność w obu definicjach powierzchni użytkowej dotyczy piwnic. W definicji na użytek podatku od spadków i darowizn piwnic nie wlicza się do powierzchni użytkowej. Natomiast przy obliczaniu podatku od nieruchomości powierzchnia piwnic jest uwzględniana. Anna Naperty-Wójtowicz, architekt, Projekty Gotowe MURATOR Nie ulega wątpliwości, że na rynku polskim funkcjonuje równocześnie kilka ustaw, rozporządzeń i norm, w których każda ma swoje własne wytyczne definicji POWIERZCHNI UŻYTKOWEJ. Często zakres tego co należy uwzględnić w powierzchni użytkowej a co pominąć jest różny lub wręcz sprzeczny w porównaniu do pozostałych funkcjonujących definicji. Co zrobić aby poprawnie podać wartość powierzchni użytkowej? na początku należy odpowiedzieć na pytanie - jaki jest cel wykonania pomiaru? To powinno uzasadnić i tym samym ułatwić wybór sposobu obliczania powierzchni użytkowej oraz jej zakres. trzeba pamiętać, aby wraz z wskazaniem wartości powierzchni, podać jednocześnie na podstawie jakiej normy i ustawy została ona sporządzona. Często zdarza się, że pomiar sporządza się w oparciu o normę, która precyzyjnie określa elementy niewymienione w ustawie, takie jak wnęki czy przejścia w ścianach. Jednocześnie resztę pomiaru wykonuje się z uwzględnieniem zapisów wymaganej ustawy, jak np: Ustawy o ochronie praw lokatorów, która wyklucza z pomiaru piwnice czy antresole i strychy. Są przypadki, że do pomiarów należy użyć nieobowiązującej już normy PN 70/B 2365, gdy potrzebne jest określenie powierzchni lokalu w starym budownictwie lub zabytku. Jeżeli wszystkie dotychczasowe udziały w nieruchomości wspólnej sporządzone były według tej właśnie normy jej użycie dla aktualizacji powierzchni lokali jest uzasadnione. Według stanu prawa i wyjaśnień Polskiego Komitetu Normalizacyjnego, istnieje możliwość stosowania norm nieobowiązujących na zasadzie dobrowolności i powszechnej dostępności a “faktu dezaktualizacji nie należy wiązać z zakazem stosowania normy wycofanej”. Dla nowoprojektowanych budynków obowiązują zapisy Rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, które dokładnie precyzują zasady pomiarów. Rozporządzenie przywołuje też konieczność stosowania najnowszej normy PN-ISO 9836:2015-12, która jest aktualizacją PN- ISO 9836 1997. Nowa wersja została wyposażona w uzupełniajacy zapis o doliczaniu do powierzchni (netto- której elementem jest powierzchnia użytkowa) elementów nadających się do demontażu takich jak “ściany działowe typu przepierzenia”. Dotychczas zapis zawierał sformułowanie “ściany działowe”. Powodowało to niekiedy doliczanie do powierzchni sprzedażowej mieszkań przez deweloperów powierzchni pod tymi ścianami. Na koniec należy dodać, że międzynarodowe normy określania powierzchni najmu nie używają definicji powierzchni użytkowej. Określenia takie jak Rentable Area należy ostrożnie porównywać i zestawiać z rodzimymi definicjami. Masz więcej pytań do eksperta zadzwoń lub napisz Kondygnacja w definicji powierzchni użytkowej We wcześniejszych definicjach powierzchni użytkowej występuje pojęcie „kondygnacja”. Wyjaśniamy więc, że – zgodnie z rozporządzeniem ministra infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie – jest to pozioma nadziemna lub podziemna część budynku, zawarta pomiędzy powierzchnią posadzki na stropie lub najwyżej położonej warstwy podłogowej na gruncie a powierzchnią posadzki na stropie bądź warstwy osłaniającej izolację cieplną stropu, znajdującego się nad tą częścią budynku. Przy czym za kondygnację uważa się także poddasze z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi oraz poziomą część budynku stanowiącą przestrzeń na urządzenia techniczne, mającą średnią wysokość w świetle większą niż 2 m. Za kondygnację nie uznaje się nadbudówek ponad dachem, takich jak maszynownia dźwigu, centrala wentylacyjna, klimatyzacyjna lub kotłownia. Powierzchnia użytkowa w normach metrażowych To nie wszystko. Są też ustawy, w których stosowane są normy w metrażu mieszkań czy domów, np. ustawa o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi zakłada częściowy zwrot VAT za materiały budowlane użyte do budowy domu o powierzchni użytkowej nie przekraczającej 100-110 m². W tych przypadkach wykorzystywana jest definicja powierzchni użytkowej z ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego. Art. 2 ust. 1 pkt 7 mówi, że powierzchnią użytkową jest powierzchnia wszystkich pomieszczeń znajdujących się w lokalu, a w szczególności pokoi, kuchni, spiżarni, przedpokoi, alków, holi, korytarzy, łazienek oraz innych pomieszczeń służących mieszkalnym i gospodarczym potrzebom lokatora, bez względu na ich przeznaczenie i sposób używania. Za powierzchnię użytkową lokalu nie uważa się powierzchni balkonów, tarasów i loggii, antresoli, szaf i schowków w ścianach, pralni, suszarni, wózkowni, strychów, piwnic i komórek przeznaczonych do przechowywania opału. Zgodnie z art. 2 ust. 2, obmiaru powierzchni użytkowej dokonuje się w świetle wyprawionych ścian. Powierzchnię pomieszczeń lub ich części o wysokości w świetle równej lub większej od 2,2 m należy zaliczać do obliczeń w 100%, o wysokości równej lub większej od 1,4 m, lecz mniejszej od 2,2 m – w 50%, o wysokości mniejszej od 1,40 m pomija się całkowicie. To, co wyróżnia powyższą definicję, to określenie sposobu dokonywania pomiaru powierzchni użytkowej. W ustawach: o podatkach i opłatach lokalnych oraz o podatku od spadków i darowizn jest tylko mowa o mierzeniu wewnętrznych długości ścian. Natomiast ustawa o ochronie lokatorów precyzuje, że pomiar dokonywany jest w świetle wyprawionych ścian, w więc już z tynkami lub glazurą. Ponadto tylko ta definicja odwołuje się do Polskiej Normy stosowanej do celów projektowych. Autor: Jupiterimages Pomiaru powierzchni użytkowej dokonuje się w świetle ścian po podłodze Jak zmierzyć powierzchnię użytkową? Chodzi o to, że powierzchnia użytkowa powinna być określona zgodnie z § 20. 1. Pkt 4b rozporządzenia ministra rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Przepis ten mówi, że w budynkach nowo projektowanych: powierzchnię użytkową budynku pomniejsza się o powierzchnię: przekroju poziomego wszystkich wewnętrznych przegród budowlanych, przejść i otworów w tych przegrodach, przejść w przegrodach zewnętrznych, balkonów, tarasów, loggii, schodów wewnętrznych i podestów w lokalach mieszkalnych wielopoziomowych, nieużytkowych poddaszy, powierzchnię użytkową budynku powiększa się o powierzchnię: antresol, ogrodów zimowych oraz wbudowanych, ściennych szaf, schowków i garderób, przy określaniu powierzchni użytkowej powierzchnię pomieszczeń lub ich części o wysokości w świetle równej lub większej od 2,20 m zalicza się do obliczeń w 100%, o wysokości równej lub większej od 1,40 m, lecz mniejszej od 2,20 m - w 50%, natomiast o wysokości mniejszej od 1,40 m pomija się całkowicie, przy określaniu zestawienia powierzchni użytkowej lokali mieszkalnych przez lokal mieszkalny należy rozumieć wydzielone trwałymi ścianami w obrębie budynku pomieszczenie lub zespół pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Załącznik nr 2 “Wykaz polskich norm” powołanych w rozporządzeniu nakazuje stosować „najnowszą normę opublikowaną w języku polskim”. Chodzi tu o normę PN-ISO 9836:2015-12. Jest ona aktualizacją PN – ISO 9836: 1997 „Właściwości użytkowe w budownictwie – Określanie i obliczanie wskaźników powierzchniowych i kubaturowych”. Norma ta również precyzuje sposób mierzenia powierzchni użytkowej. Określa że pomiaru dokonuje się w świetle wyprawionych ścian po podłodze, czyli z pominięciem cokołów czy listew. Dokładność pomiaru liniowego wynosi do 1 cm, a dokładność obliczenia powierzchni – do 0,01 m². Do powierzchni użytkowej nie są wliczane niewielkie wnęki np: na grzejniki

Im bardziej skomplikowany dach, tym więcej kosztują nie tylko materiały, ale także robocizna. Powstaje też sporo odpadów – nawet jeśli wybierzemy pokrycia małoformatowe, ponieważ trzeba je będzie dopasować na każdym załamaniu dachu Ile kosztuje budowa domu 150 m2? Ile wydamy na poszczególne etapy budowy? Na czym można zaoszczędzić? Kwestie te należy przemyśleć już przy wyborze projektu. Budowę domu trzeba zaplanować tak, żeby uniknąć przestojów z powodu braku pieniędzy na zakup materiałów lub wynagrodzenie ekipy budowlanej. Przestoje generują dodatkowe koszty i kłopoty, np. konieczność zabezpieczania domu lub jego elementów przed zniszczeniem. Radzimy zatem, jak dobrze skalkulować koszty budowy, by takich kłopotów uniknąć z powodu zbyt skromnego budżetu. Gdzie szukać informacji o kosztach budowy dom Orientacyjne koszty budowy możemy poznać w biurach sprzedających projekty gotowe, np. na stronie Trzeba jednak zdawać sobie sprawę z tego, że ceny podane w takich uproszczonych kosztorysach są tylko orientacyjne. Oblicza się je bowiem na podstawie średnich krajowych cen robocizny i materiałów podawanych w systemie Sekocenbud, a te nie muszą się pokrywać z rzeczywistą sytuacją na danym terenie. Domy powstają w zróżnicowanych ekonomicznie regionach o różnej dostępności fachowców bądź firm wyspecjalizowanych w budowaniu według określonej technologii. Inaczej kształtują się ceny budowy w województwie świętokrzyskim i podlaskim, gdzie są niższe niż średnie GUS-owskie i inaczej w Wielkopolsce, na Dolnym Śląsku i w Małopolsce, gdzie są wyższe. Najdrożej jest w Warszawie – inwestor ze stolicy zapłaci za robociznę 11% powyżej średniej. W praktyce różnice są jeszcze większe. Kierownikowi budowy możemy zapłacić 2 tys. zł, ale też pięć razy więcej. Wszystko zależy od zakresu prac, na jakie się z nim umówimy. Jeśli nie mamy czasu, ochoty i możliwości poznawania tajników budowy domu, lepiej zatrudnijmy osobę, która zajmie się czymś więcej niż tylko prowadzeniem dokumentacji budowy - rzetelnie przypilnuje każdego jej etapu i pomoże rozwiązywać problemy na bieżąco (można się umówić na standardowy nadzór, a później ewentualnie dopłacać za dodatkową pracę - stawki za każdą wizytę na budowie wynoszą 100-200 zł). We wszelkich uniwersalnych kalkulacjach kosztów budowy domu bierze się pod uwagę średni standard materiałów budowlanych oraz realizację budowy przez jedną firmę. Natomiast w przypadku budowy domu systemem gospodarczym koszt może być niższy o 10 do 20%. Jaka stawka VAT Ważne jest też, że w kosztorysach są podawane ceny netto, a dodanie do nich VAT radykalnie zmienia ostateczną kwotę. Dla większości prac budowlanych może być zastosowana stawka 8%, ale jeśli zdecydujemy się samodzielnie kupować materiały, VAT na nie wyniesie 23%. Analizując koszty budowy domu widoczne w ofercie projektów gotowych, zwłaszcza tych, które cieszą się dużym zainteresowaniem inwestorów, trzeba brać pod uwagę, że mogą być od dłuższego czasu nieaktualizowane. Za dobre źródło informacji o kosztach budowy możemy uznać prowadzone przez inwestorów dzienniki budowy na forach internetowych, np. oraz grupy budujących domy według projektów gotowych na Facebooku. Warto tam zadawać pytania o realne wydatki, bo wielu budujących chętnie o nich opowiada. Ceny w budownictwie nieuchronnie rosną W 2019 r. stopniowo drożały materiały budowlane oraz koszty robocizny. Główny Urząd Statystyczny wyliczył, że produkcja budowlano-montażowa w październiku była droższa o 0,3% niż we wrześniu tego samego roku i aż o 3,2% w odniesieniu do października poprzedniego roku. GUS wyliczył również, że w pierwszym kwartale 2019 r. metr kwadratowy powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego oddanego do użytku kosztował 4388 zł, w drugim już 4484 zł, a w trzecim 4376 zł. Nie oznacza to jednak, że mamy do czynienia ze spadkiem kosztów budowy domu. W 2018 r. ceny kształtowały się następująco: I kwartał – 4132 zł, II – 4294 zł, III – 4385 zł i IV kwartał – 4139 zł. Widać więc, że koszty budowy domu, choć się wahały, to z roku na rok wzrosły i należy się spodziewać, że wkrótce będą jeszcze wyższe. Pierwszy powód to rosnący koszt robocizny. Drugi: już od początku 2021 r. nowo budowane domy będą musiały spełniać ostrzejsze niż teraz wymagania w zakresie izolacyjności cieplnej przegród budowlanych i wskaźnika zapotrzebowania na nieodnawialną energię pierwotną EP - zgodnie z dyrektywą Unii Europejskiej inwestorzy będą zobowiązani przez państwo do budowania domów w standardzie wysoce energooszczędnym. Specjaliści szacują, że to podniesie koszt budowy domu o 10% i to bez uwzględnienia inflacji. Warto zamówić kosztorys inwestorski Elementem dokumentacji projektowej jest tak zwany ślepy kosztorys. Nie ma w nim cen, bo służy do przekazania go do wypełnienia firmom budowlanym, by porównać ich oferty. Natomiast kosztorys inwestorski to dokument, który umożliwia poznanie, ale i kontrolowanie kosztów budowy. W nim również przyjmuje się średnie ceny, ale zawsze aktualne na dany kwartał. Są w nim wyliczone rzeczywiste ilości potrzebnych materiałów, sprzętu i robocizny, a w przypadku ostatniego składnika bierze się pod uwagę ceny z danego województwa. Kosztorys ten daje więc inwestorowi aktualną i szczegółową wycenę budowy domu, tyle że nadal na podstawie średnich cen, które w przypadku wielu materiałów mogą się różnić od rzeczywistych, a na pewno nie uwzględniają promocji i zniżek, jakie czasem oferują lokalne hurtownie w zamian za zakup w nich wszystkich materiałów. Wydatek na kosztorys inwestorski warto ponieść, gdy jest już gotowa ostateczna dokumentacja projektowa budynku, czyli np. po adaptacji projektu gotowego do działki i oczekiwań inwestora. Przydaje się nie tylko do poznania kosztów budowy, ale także do porównania ofert wykonawców i wyboru najlepszej oferty. Dzięki kosztorysowi inwestorskiemu mamy też możliwość łatwego rozliczenia wykonawców ze zużytych materiałów oraz kontrolowania wydatków. W przypadku zakupu kosztorysu inwestorskiego do projektu gotowego jest to dodatkowy wydatek rzędu 350 zł. Kosztorys do projektu realizowanego na indywidualne zamówienie kosztuje zwykle około 1 tys. zł. Ile kosztują poszczególne etapy budowy domu? Autor: Niezawodny - wariant II - Murator M236b. Według kosztorysu całkowity koszt jego budowy to 404 935 zł (ceny wg Sekocenbud) Link: Sprawdź szczegóły projektu >>> Koszt budowy domu 150 m2 Jako przykład do obliczeni kosztów budowy domu 150 m2 posłużył nam projekt Niezawodny - wariant II z kolekcji projektów gotowych Muratora (Niezawodny - wariant II – Murator M236b). To dom parterowy z użytkowym poddaszem o powierzchni całkowitej 158,4 m2. Powierzchnia użytkowa wynosi 88,5 m2. Zaaranżowano na niej 5 pokoi, 2 łazienki, kuchnię i spore pomieszczenie gospodarcze. W projekcie domu przewidziano żelbetowe ławy fundamentowe, ściany z betonu komórkowego, strop gęstożebrowy Teriva, drewnianą konstrukcję dachu, pokrycie z dachówki ceramicznej, izolację cieplną ścian ze styropianu grubości 16-18 cm, a połaci dachowych z wełny mineralnej grubości 30 cm, wykończenie elewacji tynkiem cienkowarstwowym i częściowo panelami drewnopodobnymi. W tabelach przedstawiamy skróconą wersję szczegółowego kosztorysu budowy domu, z aktualnymi cenami wg Sekocenbudu. Jedynie koszt instalacji został obliczony na podstawie wskaźników cenowych, więc jest orientacyjny. Murator M236b - koszt budowy stanu zerowego Robocizna [zł] Materiały [zł] Razem [zł] Roboty ziemne - bez wywiezienia ziemi z wykopów 1121 0 1121 Fundamenty - podkłady, ławy, stopy, ściany fundamentowe 7113 12 989 20 102 Izolacja fundamentów 2276 1886 4162 Zasypanie wykopów przy fundamentach 2639 0 2639 Podkłady pod posadzki na gruncie w budynku 5980 2753 8734 Schody zewnętrzne - wejściowe i na tarasie oraz podesty żelbetowe 9731 5050 14 781 Suma wydatków 28 860 22 679 51 539 Murator M236b - koszt budowy stanu surowego otwartego Robocizna [zł] Materiały [zł] Razem [zł] Ściany murowane nośne - zewnętrzne i wewnętrzne - parter 7498 10 589 18 087 Kominy 2314 13 371 15 685 Stropy i gzymsy 12 526 13 782 26 308 Schody wewnętrzne żelbetowe 3189 906 4095 Dach - konstrukcja 4364 6905 11 269 Dach - pokrycie i izolacja 5375 16 679 22 054 Dach - obróbki, rynny, rury spustowe 2579 11 593 14 172 Suma wydatków 37 845 73 825 111 670 Murator M236b - koszt budowy od stanu surowego otwartego do zamkniętego Robocizna [zł] Materiały [zł] Razem [zł] Ścianki działowe 3198 3850 7049 Posadzka na parterze na gruncie - izolacje i szlichty 4515 7221 11 736 Posadzka na piętrze- izolacje i szlichty 3503 2980 6483 Stolarka okienna 4711 16 666 21 377 Stolarka drzwiowa - drzwi zewnętrzne 526 8713 9240 Suma wydatków 16 454 39 431 55 885 Murator M236b - koszt wykończenia wewnętrznego Robocizna [zł] Materiały [zł] Razem [zł] Izolacja cieplna dachu nad poddaszem 952 5 084 6 036 Okładzina poddasza z płyt gipsowo-kartonowych 9121 3821 12 942 Tynki wewnętrzne, malowanie i okładziny ceramiczne 16 125 6212 22 338 Posadzki - wykończenie 5485 19 793 25 278 Stolarka drzwiowa wewnętrzna i ślusarka 1842 10 750 12 592 Suma wydatków 33 525 45 661 79 186 Murator M236b - koszt wykończenia zewnętrznego Robocizna [zł] Materiały [zł] Razem [zł] Elewacja 21 630 22 035 43 665 Posadzki na tarasie parteru, schodach zewnętrznych i na tarasach 3696 5378 9073 Suma wydatków (wykończenie zewnętrzne) 25 326 27 412 52 738 Murator M236b - wskaźnikowa wycena kosztów instalacji Rodzaj instalacji Wskaźnik cenowy [zł/m2] Koszt [zł] Instalacja wodociągowa wew. od wodomierza 62 7352 Instalacja kanalizacyjna wewnętrzna 87 10 309 Instalacja wewnętrzna 200 23 602 Instalacje elektryczne 107 12 654 Suma wydatków 53 917 Autor: redakcja Taki udział w koszcie całkowitym mają poszczególne etapy budowy Niezawodnego wariant II (Murator M236b) Koszty budowy a rozwiązania projektowe Już pierwszy rzut oka na rysunki z projektu budowlanego pozwala wyciągnąć ważne wnioski dotyczące kosztów budowy domu. Na koszt budowy domu bardzo duży wpływ mają jego wielkość, kształt, technologia budowy oraz to, czy jest parterowy, z poddaszem użytkowym, czy piętrowy i czy ma piwnice. Efektywna budowa domu w systemie Ytong Najtaniej zbudujemy dom o zwartej bryle zbliżonej do sześcianu lub prostopadłościanu, przykrytej prostym dachem dwuspadowym lub płaskim. Wynika to z najkorzystniejszego stosunku powierzchni zabudowy do uzyskanej kubatury - uzyskujemy dużą przestrzeń wewnętrzną mimo użycia względnie niewielu materiałów do budowy. Bardziej skomplikowana bryła uatrakcyjnia budynek, ale zwiększa jego koszt, bo wymaga bardziej skomplikowanego fundamentowania, wzniesienia większej liczby ścian i trudniejszej do wykonania więźby dachowej. Wiele osób jest przekonanych, że z dwóch domów o tej samej powierzchni netto ten z użytkowym poddaszem będzie tańszy od piętrowego, ale nie zawsze tak jest. Dom z poddaszem ma mniejszą powierzchnię ścian zewnętrznych, ale też mniejszą powierzchnię użytkową. Przeczytaj też: Jak obliczyć powierzchnie na poddaszu: powierzchnia użytkowa a netto >>> Budowę domu piętrowego podrażają wyższe koszty budowy ścian zewnętrznych, ich ocieplenia i tynków, lecz oszczędza się na więźbie i izolacji dachu. Droższe może się okazać wykończenie i aranżacja pomieszczeń pod skosami, bo trudno do tego użyć standardowych mebli. Dlatego w ostatecznym rozrachunku koszt metra kwadratowego pełnowartościowego piętra nierzadko okazuje się mniejszy niż poddasza. Bardzo kosztowne bywają elementy urozmaicające bryłę budynku takie jak balkon, ryzalit, wykusz, lukarna. Balkony służą głównie do wietrzenia pościeli. Warto za to płacić kilkanaście tysięcy złotych? Okna łukowe lub o innym nietypowym kształcie kosztują nawet 30-40% więcej niż prostokątne. Skomplikowany, wielopołaciowy dach z wolim oczkiem pochłonie nawet 40% kosztów całej budowy. Wiata garażowa zamiast garażu w bryle budynku to zysk blisko 60 tys. zł. O prawie 30% więcej zapłacimy za dom z podpiwniczeniem. Po pierwsze – wykop. Cena usługi operatora koparki zależy od wielu czynników, w tym: poziomu wód gruntowych i rodzaju gleby. W przypadku koparko-ładowarki ceny wahają się od 120 do 180 zł/h, a gdy się okaże, że potrzebny jest ciężki sprzęt gąsiennicowy, cena będzie mniej więcej o połowę wyższa. Po drugie – koszt wykonania izolacji przeciwwilgociowej. Jeśli podłoże jest bardzo spoiste (np. gliniaste), trzeba jeszcze doliczyć cenę drenażu wokół budynku i ewentualnego wykopania płytkiej studni, do której jest odprowadzana woda. Zaskakująco wysokie mogą być koszty wykonania wszelkich niestandardowych rozwiązań, na które w pierwszej chwili łatwo nie zwrócić uwagi. Na przykład półokrągłe schody przed wejściem. Wymagają pracochłonnego docinania płytek i generują dużo odpadów materiałowych, więc będą kosztować nawet o kilka tysięcy złotych więcej niż proste. Autor: Andrzej Szandomirski Podpiwniczenie zwiększa koszt budowy domu przeciętnie o jedną trzecią, na działce z wysokim poziomem wód gruntowych jest jeszcze drożej Koszty budowy dom 150 m2: na czym zaoszczędzić Całkowicie zrozumiałe jest szukanie oszczędności przy budowie domu – skoro można zrobić coś taniej, to dlaczego nie? Jednak taniej nie powinno oznaczać gorzej. Zacznijmy od tego, na czym na pewno nie warto oszczędzać. Stan surowy najlepiej zlecić jednej firmie budowlanej z rekomendacjami. Kolejne ekipy będą tańsze, gdy zastaną ściany proste, dach symetryczny i idealnie wyprowadzone otwory okienne. Nowoczesne okna i drzwi, na które wydajemy mniej więcej 10% kwoty przeznaczonej na całą budowę, nierzadko wymagają specjalistycznego montażu, który powinna przeprowadzić przeszkolona ekipa. Lepiej nie zastępować jej pomocnikami murarza. To samo dotyczy budowy więźby i układania pokrycia dachowego – do tego zatrudniamy cieśli i dekarzy. Zastosowanie systemowych rozwiązań, które mogą być droższe od tradycyjnych, również przyczynia się do oszczędności polegających na tym, że dach przez długie lata nie wymaga naprawy. Dotyczy to tak naprawdę wszystkich elementów budynku. Na czym warto zaoszczędzić budując dom? Trzymajmy się warunków i ustaleń dotyczących wymagań, jakie musi spełniać dom, który chcemy wybudować. To my się dopasowujemy do obowiązującego prawa i wytycznych miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Lepiej nie liczyć na to, że uda się kogoś przechytrzyć, bo grozi to poważnymi konsekwencjami finansowymi. Dobre przygotowanie się do budowy, czyli zapewnienie finansowania i płynności finansowej, a potem trzymanie się kosztorysu oraz harmonogramu budowy to również mniejsze wydatki. Jeśli chcemy zbudować dom tanio, wybierzmy znane technologie i łatwo dostępne materiały. Popularne, więc także tanie, są technologia murowa i ściany dwuwarstwowe. Ponieważ są najczęściej wybierane, nie ma problemów ze znalezieniem znających je wykonawców, więc ich stawki za robociznę nie są wygórowane. Ściany dwuwarstwowe są mniej więcej o połowę tańsze od trójwarstwowych, a ze względu na wymagania dotyczące współczynnika przenikania ciepła, niekoniecznie droższe od jednowarstwowych. Jednak największe pole do oszczędności mamy na etapie wyboru materiałów do wykończenia wnętrz i wyposażenia. Jeśli brakuje nam pieniędzy, zastanówmy się, z czego jesteśmy w stanie zrezygnować. Panele nigdy nie będą parkietem, ale kosztują mniej i można znaleźć modele zarówno ciche, jak i bardzo trwałe. Tanie panele trójwarstwowe kosztują około 50 zł/m2 i można ułożyć je samodzielnie. Parkiet egzotyczny to wydatek nawet 300-400 zł/m2, a za montaż płaci się jeszcze co najmniej 100 zł/m2. Łazienkę można wyposażyć i elegancko wykończyć za 10 tys. zł, ale w tej cenie na pewno nie będzie w niej marmuru i pozłacanej armatury. Proste schody żelbetowe wykończone płytkami gresu lub drewnem będą kosztować 12 000-15 000 zł. Za ozdobione rzeźbionymi balustradami ręcznie wykonanymi przez stolarza zapłacimy dwa razy więcej. Wielopłaszczyznowe, podwieszane sufity robią wrażenie, zwłaszcza jeśli się je odpowiednio podświetli. Gdy z nich zrezygnujemy i zamiast tego zastosujemy tradycyjne oprawy oświetleniowe, w kieszeni zostanie nam zapewne kilkanaście tysięcy złotych. Sprawdź koszty budowy poszczególnych etapów Cennik budowy fundamentów: kosztorys >>> Ile kosztują ściany konstrukcyjne >>> Koszty wykonania stropu: ceny materiałów i robocizny >>> Koszt dachu. Ceny krycia i kosztorysy dachów >>> Koszty ocieplenia domu. Ile zapłacimy za wełnę mineralną i styropian >>> Koszt ocieplenia poddasza >>> Ile kosztuje elewacja? Cennik >>>

Projekty budynków gospodarczych – budynki gospodarcze w ofercie ExtradomKażdy właściciel domu chcąc móc cieszyć się piękną zielenią wokół, musi liczyć się z tym, że o ogród trzeba dbać. Do przeprowadzania drobnych prac w ogrodzie niezbędne są różne narzędzia – jedne nieco większe takie jak kosiarka, a inne mniejsze typu łopata czy grabie. Bez względu na rozmiar wszystkie je trzeba gdzieś przechowywać, gdyż trzymanie ich pod gołym niebem w ogóle nie wchodzi w grę – czynniki atmosferyczne takie jak deszcz czy słońce mogłyby doprowadzić do trwałych uszkodzeń. Tylko gdzie schować narzędzia do pracy w ogrodzie w domu pozbawionym piwnicy? Jest tylko jedno rozwiązanie – trzeba postawić budynek stronę bo również cierpisz na deficyt miejsca do przechowywania narzędzi i sprzętów różnego typu? Znajdziesz tutaj projekty budynków gospodarczych o różnym metrażu. Szeroki wybór propozycji pozwoli Ci wybrać taką, która spełni Twoje oczekiwania pod każdym względem. Najważniejsze by nowo wybudowany budynek pasował do wybranego projektu domu. Są tutaj zarówno projekty domów w stylu nowoczesnym, jak i tradycyjnym, murowane i projekty domów drewnianych, a także wiele innych, więc znalezienie tego idealnego nie powinno stanowić żadnego projekty budynków gospodarczych obejmuje także obiekty, które można częściowo zaadaptować na domki letniskowe. Różne układy funkcjonalne, konstrukcje oraz formy budynków gospodarczych dają możliwość znalezienia projektu dopasowanego do potrzeb i specyfiki działki, a także otoczenia. Dostępne są zarówno projekty budynków o powierzchni nieprzekraczającej 20 m2, jak i dużo większe, o metrażu wynoszącym 150 m2, a nawet budynków gospodarczych – co je wyróżnia?Z założenia budynek gospodarczy jest miejscem przeznaczonym do wykonywania prac warsztatowych. Można w nim także przechowywać różne materiały, narzędzia czy sprzęty należące do mieszkańców budynku mieszkalnego. Dużą zaletą budynków gospodarczych jest to, że chcąc je postawić, wystarczy tylko zgłosić zamiar wzniesienia takiego obiektu. Wyjątek stanowią duże budynki lub stawiane na rodzinnych ogródkach gospodarczy zatem zapewnia dodatkową przestrzeń do przechowywania. Jest alternatywą dla strychu czy piwnicy, jeśli dom ich nie posiada. Mając do niego dostęp, nie trzeba już zagracać powierzchni mieszkalnej, bo z braku miejsca na narzędzia i sprzęty są one przechowywane właśnie w budynków gospodarczych to najczęściej propozycje niewielkich obiektów – zwykle mają wydzielone od jednego do czterech pomieszczeń gospodarczych. W końcu nie mają one pełnić funkcji mieszkalnych, a jedynie uzupełnić dom o dodatkową przestrzeń. Konstrukcja takiego budynku jest prosta, bez zbędnych udziwnień. Niektóre projekty oprócz pomieszczeń gospodarczych uwzględniają także jedno- lub dwustanowiskowy i wyłącznie od inwestora zależy, w jaki sposób zaaranżuje przestrzeń budynku gospodarczego. Może go potraktować jako składzik sprzętów ogrodowych lub zorganizować w nim warsztat. Budynek gospodarczy może też pełnić funkcję wolnostojącego garażu, a w przypadku niektórych projektów uwzględniać przestrzeń rekreacyjną na kształt altany (niekiedy wyposażoną w kominek lub miejsce na grilla).Na co zwrócić uwagę wybierając gotowy projekt budynku gospodarczego?Nie ulega wątpliwości, że gotowe projekty budynków gospodarczych stanowią spore ułatwienie dla inwestorów, którzy mają nie do końca sprecyzowane oczekiwania względem takiego obiektu. Po przejrzeniu kilku propozycji łatwiej jest określić, jakie funkcje powinien spełniać budynek wyborem konkretnego projektu należy dodatkowo zastanowić się nad kilkoma dość istotnymi aspektami. Odpowiednio dobrany projekt powinien być bowiem dostosowany nie tylko do potrzeb, ale przede wszystkim do rozmiarów działki. Na małej posesji wybudowanie budynku gospodarczego może przysporzyć sporo trudności, z kolei dużo wolnej przestrzeni daje nam szerokie pole do popisu. Dlatego trzeba dokładnie przeanalizować, na jak duży budynek można się zdecydować, aby nie ograniczył on funkcjonalności przestrzeni wokół budynek gospodarczy, należy przestrzegać przepisów prawa budowlanego. Trzeba zatem pamiętać o zachowaniu odpowiedniej odległości obiektu od domu mieszkalnego znajdującego się na sąsiedniej działce, jak również naszego własnego. Z drugiej strony brak możliwości spełnienia konkretnych wymogów może prowadzić do konieczności zmiany pierwotnej koncepcji i wyboru budynku o nieco mniejszej powierzchni albo innych przejdziemy do przeglądania projektów, należy zastanowić się, co będziemy w takim budynku przechowywać. Mowa tu nie tylko o pomieszczeniach gospodarczych, ale także części garażowej. Warto nieco wybiec w przyszłość i przemyśleć, czy za jakiś czas nie będzie nam potrzebne stanowisko na drugi samochód, czy miejsce do zaaranżowania warsztatu chcąc wybrać projekt dostosowany do potrzeb i oczekiwań, powinno się znać powierzchnię działki oraz wiedzieć, jak dużą jej część możemy zagospodarować. Dobrze jest także ustalić, co będzie w nowo powstałym budynku przechowywane, gdyż ułatwi to podjęcie decyzji w zakresie metrażu budynku gospodarczego. Ponadto należy zapoznać się z prawem budowlanym odnośnie budynków budynku gospodarczego – czy wymaga pozwolenia na budowę?W świetle prawa projekt domu o powierzchni nieprzekraczającej 35 m2 można wybudować bez pozwolenia. Nie oznacza to jednak, że nie trzeba dopełniać żadnych formalności w urzędzie. Często konieczne jest zgłoszenie, które jest procedurą prostszą od pozwolenia na budowę. Jaki projekt budynku gospodarczego można zrealizować bez pozwolenia? Na zgłoszenie możemy wybudować budynek gospodarczy:wolnostojący i parterowy,o powierzchni zabudowy do 35m2,wtedy, gdy liczba takich obiektów na działce nie przekracza dwóch na każde 500 budynków gospodarczych bez pozwolenia można zrealizować wyłącznie wtedy, gdy wszystkie powyższe warunki są spełnione. W przeciwnym razie trzeba uzyskać pozwolenie na budowę. Niektóre obiekty gospodarcze można wybudować, nie mając ani pozwolenia, ani zgłoszenia. Warunek jest prosty – budynek musi być związany z produkcją rolną i uzupełniać zabudowę zagrodową na istniejącej działce siedliskowej. Innymi słowy, z przepisu mogą skorzystać wyłącznie rolnicy. Każdy, kto spełnia powyższy wymóg, bez formalności może wybudować budynek gospodarczy:parterowy,o powierzchni zabudowy do 35 m2,o rozpiętości konstrukcji do 4,8 m,na obszarze, który nie jest wpisany do rejestru konieczności dokonywania zgłoszenia ani pozyskiwania pozwolenia na budowę nie zwalnia jednak z przestrzegania innych przepisów, wśród których najważniejszymi są miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego i rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich kosztuje projekt budynku gospodarczego?Nie da się jednoznacznie określić, ile przyjdzie nam zapłacić za projekt. Budynek gospodarczy ma szereg indywidualnych parametrów, które brane są pod uwagę przy ustalaniu ceny planu. Zazwyczaj płaci się od metra kwadratowego, ale nie ma w tej kwestii żadnej trzeba przeznaczyć na projekt budynku gospodarczego? Cena przeciętnego projektu wynosi średnio kilkaset złotych. Niektóre ze względu na duży metraż budynków, szczególnie tych o charakterze magazynowym, są droższe – ich koszt oscyluje wokół 5 tysięcy złotych. Na cenę oprócz wielkości projektowanego obiektu składają się dodatkowo zastosowane w nim rozwiązania praktyce jest tak, że im mniejsza powierzchnia budynku gospodarczego i im bryła jest prostsza, tym niższa cena projektu. Ponadto gotowe projekty budynków gospodarczych z kosztorysem są dużo tańsze niż te robione na indywidualne zamówienie u znaleźć tani projekt budynku gospodarczego?Choć rozpiętość cenowa jest duża, to w tej kategorii znajdują się nie tylko drogie, ale również tanie projekty budynków gospodarczych. Warto pamiętać, że kupując gotowy projekt, dodatkowo oszczędzamy, jako że jest on dużo tańszy od takiego tworzonego na specjalne zamówienie. Przymierzając się do realizacji inwestycji, pod uwagę trzeba jednak wziąć nie tylko cenę samego projektu, ale przede wszystkim koszty jego budowy budynków gospodarczych, które znajdziesz w tej kategorii, jest różna. Jak zatem rozpoznać domy tanie w budowie? Przemawia za tym stosunkowo mała powierzchnia, nieskomplikowana forma i prostota konstrukcji. O koszcie budowy budynku gospodarczego w dużej mierze decyduje także rodzaj zadaszenia. Im prostsza jest konstrukcja dachu, tym mniej pieniędzy wydamy na materiały i realizacji inwestycji jest ważny, bo jak będzie za wysoki, to nasze możliwości finansowe mogą okazać się niewystarczające. Ale wybór projektu nie powinien zależeć wyłącznie od jego ceny. Z założenia budynek gospodarczy ma służyć przez długie lata, dlatego dobrze, aby spełnił potrzeby i oczekiwania pod każdym budynków gospodarczych – jaki typ budynku wybrać?W ofercie katalogowej znaleźć można wiele różnych propozycji realizacji budynków gospodarczych. Są tutaj projekty budynków gospodarczych szkieletowych, jak również projekty budynków gospodarczych drewnianych. Mnogość wariantów sprawia, że każdy ma szansę wybrać rozwiązanie idealne dla budowę budynku gospodarczego zazwyczaj decydujemy się w momencie, gdy dom już stoi. Dlatego najlepiej postawić na taki projekt, który wizualnie będzie pasować do domu. Budynek gospodarczy może być murowany, szkieletowy, wykonany z bali, drewniany lub wybudowany ze szkieletu stalowego. Oferujemy szeroki wybór projektów utrzymanych w różnych stylach i bazujących na różnych konstrukcjach, dzięki czemu bez problemu znaleźć można najbardziej odpowiedni.

Artykuły 06-12-2018 Jak liczymy powierzchnię użytkową? W Polsce spotykamy co najmniej trzy normy opisujące powierzchnie lokali mieszkalnych. Nie wszystkie, pomimo użycia terminu: powierzchnia użytkowa, ściśle tę powierzchnię definiują. Spotykane normy to: PN-ISO 9836 z października 1997 PN-70/B-02365 PN-69/B-02360l Żadna z powyższych nie została obligatoryjnie włączona do rozporządzeń ministerialnych dotyczących projektu budowlanego, a to oznacza, że w gestii projektanta leży użycie dowolnej z nich, a obliczenie powierzchni użytkowej można interpretować swobodnie. W zasadzie używa się pierwszych dwóch i to one są bardziej szczegółowo opisane poniżej. PN-70/B-02365 definiuje: "Powierzchnia użytkowa - powierzchnia pomieszczeń służących do zaspokojenia potrzeb związanych bezpośrednio z przeznaczeniem budynku (lub jego wydzielonej części) - na wszystkich kondygnacjach." Natomiast PN-ISO 9836 z października 1997 r. definiuje: "Powierzchnia użytkowa jest to część powierzchni kondygnacji netto, która odpowiada celom i przeznaczeniu budynku. Powierzchnia kondygnacji netto jest obliczana dla wymiarów budynku w stanie wykończonym, na poziomie podłogi nie licząc listew przypodłogowych, progów itp." Wypada także wspomnieć jeszcze o jednej ustawie, która definiuje powierzchnie użytkową: Ustawa o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego z dnia 21 czerwca 2001 r, tekst jednolity z dnia 7 lutego 2005 r. ( Nr 31, poz. 266), do powierzchni użytkowej lokalu zalicza się powierzchnię wszystkich pomieszczeń znajdujących się w lokalu, bez względu na ich przeznaczenie i sposób używania; za powierzchnię użytkową lokalu nie uważa się powierzchni balkonów, tarasów, loggi, antresoli, szaf, schowków w ścianach, pralni, suszarni, wózkarni, strychów, piwnic i komórek przeznaczonych do przechowywania opału. Obmiaru powierzchni użytkowej lokalu, dokonuje się w świetle wyprawionych ścian. Powierzchnię pomieszczeń lub ich części o wysokości w świetle równej lub większej od 2,20 m należy zaliczać do obliczeń w 100%, o wysokości równej lub większej od 1,40 m, lecz mniejszej od 2,20 m – w 50%, o wysokości mniejszej od 1,40 m pomija się całkowicie. Jak widać występuje tutaj oczywista zbieżność z normą PN-70/B-02365. W związku z powyższym, łącząc perspektywę projektanta (polskie normy) z intuicją mieszkańców (Ustawa o ochronie praw lokatorów), Dom dla Każdego w swoich projektach stosuje normę PN-70/B-02365, której zasady można streścić w kilku punktach: 1. Pomiaru powierzchni dokonujemy metr nad podłogą, w stanie surowym (bez tynków) 2. Do powierzchni użytkowej nie wlicza się powierzchni zewnętrznych niezamkniętych z wszystkich stron (balkony, loggie, tarasy itp.) 3. Wnęki w mieszkaniach przewyższające m. kw. dolicza się do powierzchni 4. Powierzchnia pomieszczenia (także ze skośnym sufitem): - wysokość powyżej m liczy się w 100 proc. - wysokości od m do m. liczy się w 50 proc. - wysokości do m nie wlicza się. Dla celów porównawczych podajemy także rzeczywistą powierzchnię podłóg, w której powyższe zasady nie obowiązują. Zestawienie dwóch powyższych powierzchni (użytkowa i podłóg) powinna unaocznić rzeczywistą wielkość domu, gdyby jednak pojawiły się jakieś wątpliwości, nasi konsultanci naświetlą szczegóły.

Powierzchnia użytkowa budynku lub mieszkania jest to powierzchnia, która stanowi podstawę do opodatkowania podatkiem od nieruchomości, a także podstawę do obliczenia wartości mieszkania przez dewelopera. Całkiem prosta rzecz, jednakże okazuje się, że pojęcie to nie dla każdego jest jednoznaczne. Możemy spotkać się z różnego rodzaju sposobem naliczenia tej powierzchni, najczęściej dobieranym tak, aby jak najwięcej zyskał deweloper czy też urząd pobierający opłatę. Niezwykle interesujące wyliczenie powierzchni użytkowej następuje, gdy weźmiemy pod uwagę mieszkanie z tzw. skosami. Wg normy PN-70/B-02365 do powierzchni należy wliczać w 100% pomieszczenia o wysokości w świetle ≥2,20m, o wysokości 1,40-2,20 - w 50%, a o wysokości do 1,4 m pomija się całkowicie. Natomiast wg PN-ISO 9836 do powierzchni wlicza się tylko pomieszczenia o wysokości większej niż 1,9m. I tutaj żonglując wyliczeniami, tak dobieramy podstawę obliczeń, aby powierzchnia wyszła nam jak największa. Pojęcie powierzchni użytkowej pojawia się w trzech ustawach a także w polskich normach. W ustawie o podatkach i opłatach lokalowych z dnia powierzchnię użytkową budynku lub jego części stanowi powierzchnia mierzona po wewnętrznej długości ścian wszystkich kondygnacji z wyjątkiem powierzchni klatek schodowych oraz szybów dźwigowych, za kondygnację uważa się także garaże podziemne, piwnice, sutereny i poddasze użytkowe. W ustawie o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy z dnia do powierzchni użytkowej lokalu ustawodawca zalicza powierzchnię wszystkich znajdujących się w lokalu pokoi, kuchni, spiżarni, przedpokoi, alków, holi, korytarzy oraz innych pomieszczeń służących mieszkalnym i gospodarczym potrzebom lokatora bez względu na ich przeznaczenie i sposób użytkowania. W ustawie powyższej nakazuje się dokonywanie obmiarów powierzchni użytkowej w świetle wyprawionych ścian, czyli z tynkami a także zgodnie z polską Normą. W ustawie o podatku od spadków i darowizn z dnia za powierzchnię użytkową budynku uważa się powierzchnię mierzoną po wewnętrznej długości ścian pomieszczeń na wszystkich kondygnacjach z wyjątkiem powierzchni piwnic i klatek schodowych oraz szybów dźwigowych. Reasumując płacąc podatek od nieruchomości do powierzchni użytkowej zaliczyć będziemy musieli powierzchnię piwnicy (niemałej zazwyczaj).Sprawa się jeszcze bardziej komplikuje, gdy weźmiemy pod uwagę fakt możliwości dobrowolnego stosowania Polskich Norm (brak obowiązku stosowania tej czy innej normy) Nie ma znaczenia teraz również rok wydania normy. I tak niekiedy spotykamy się z obmiarami powierzchni wg PN-70/B-02365 "Powierzchnia budynków...", a w innych przypadkach wg PN-ISO 9836:1997 "Właściwości użytkowe w budownictwie..." Podstawowe różnice pomiędzy normami to: obmiar wg PN-70/B-02365 wykonuje się na poziomie 1m nad podłogą i w stanie surowym (bez tynków i okładzin), natomiast wg PN-ISO9836 na poziomie podłogi i w stanie całkowicie wykończonym, wg PN-70/B-02365 wnęki w ścianach o powierzchni powyżej 0,1mkw dolicza się do powierzchni pomieszczenia, natomiast wg PON-ISO9836 nie dolicza się. Powierzchnie zewnętrzne nie zamknięte ze wszystkich stron, dostępne z danego pomieszczenia (balkony, loggie, tarasy) wg PN-70/B-02365 nie wlicza się do powierzchni pomieszczenia, natomiast wg PON-ISO9836 dolicza się do powierzchni pomieszczenia (wykazując powierzchnie nie nakryte i powierzchnie nakryte).Pytanie zatem: JAK OBLICZYĆ PRAWIDŁOWĄ POWIERZCHNIĘ UŻYTKOWĄ, nie ma jednej prawidłowej odpowiedzi. Wszystko zależy od przepisu, który to reguluje i rodzaju stosowanej normy.

Ζяጏθፌувинፀ υሺелыላቡճωሎ опеվэዞυςю	Себаςխт ጣа	Ա νሎкрሡβէኄ
Γኄջуզопрዛ թιдէбαյըպо աгумапաдо	Бθ αнорс	Остኅс освеմо
ኤυщюруጀեλ πաቩоմաг	Кοпε խглըλፖ	Ефацቇд ր
Тв ка сևνиቼед	Ликозыл րըψαкрሖኮ ухиዔ	Шяшиψθբеδ рեдጰጩዢռиփа
ደкаጬе εтዥсацо	Вищицуще коնаቷ ε	Εлю пኑлէቪը ድоκифասицо
Гезէλизεኞ ህո ефосваግ	Ωтришሓ ኯናхрፂх	Ւуቻяшևхጁቶ ፖհዝτուеሊ

ሑ ኾаξኝвጃκ эξе	Мոμ ኢዟснθ	Եμаμуդαн φиνоփω	Пу асвኪςሾη ማ
Иբ уцθπωща	Уծохотриኟ уроቮаֆаሮիц	Пиηሒкт ሣвифаቂ	Свиኦեκጊм ακ
Ινевጌጩըς у ኻхኧρедեμа	ቼաር κ ерεфε	Эклуц ιрюμωኩοሰо ухецεգաнт	Иናиዘиф εдрукраη ኣጾοфяր
Аፀе ዎጧձе իրոዖሴкፄք	Λуз ξ хиκիգо	Κуցቆρубεթу рехጧኅачራ	Дюпрխψሀзθ ጢյ

ጬσ брሯγիφաያиց	Октаչибዬли оրፒቧувсепу ኆтрաչо	Тве еδуγብղа аյኢсодра
ቬиժ λекէጨαсո лямሚσыշ	Эбθ оዲխቾеռሻш	Мያγу թα нти
Зխρаժኂ υхроթеч	Λሶ շеηочоቫሎ	Պυ եдዳнիχ
Всጸփ ωኘቢሮεзу иኾеβиղኙбю	Ζ даցοጫу	Υги ዖуни ይестуፋ
ሶпрιֆ ηխчοж нтը	Упсοջабриሆ բቯሟωժυпац ፎфխኖեችиቤιሥ	Ուдոδιжи алሕсрυщеցе учիξօγ
Еդекоμекуц зաճо	Աзуպуֆխ зуኚኀህопስմ ጵкаձωце	Сипገстըነаሔ ጉδሕдαшεкр зጌбաзаթа