Artykuł opublikowany: 2021-01-25 | W kategorii: Funkcje i formuły w Excelu W arkuszu kalkulacyjnym Excel funkcja JEŻELI pełni niezwykle istotną rolę. Pozwala na wykonywanie obliczeń lub operacji pod kątem określonego kryterium (warunku). Użytkownik nie używa przecież Excela jedynie do autosumowania czy też obliczeń wykonywanych wprost (np. za pomocą arytmetyki). Funkcja warunkowa JEŻELI jest dość prosta w obsłudze i przy podstawowych analizach nie powinna sprawiać większych problemów. Prawdziwą siłę pokazuje jednak wówczas, gdy łączymy ją w dłuższej formule z innymi funkcjami. Reklama Działanie funkcji JEŻELI Za jej pomocą możesz tworzyć formuły warunkowe wykonujące określone obliczenia zależnie od wyników wstępnych analiz. Funkcji JEŻELI należy podać trzy argumenty: najpierw test logiczny, czyli wyrażenie do sprawdzenia, które można określić jako PRAWDA lub FAŁSZ. Drugim argumentem funkcji jest działanie, jakie funkcja wykona w przypadku zaistnienia w wyniku testu logicznego zdarzenia PRAWDA. Jeśli test logiczny daje wynik FAŁSZ, wykonywane są zadania określone w trzecim argumencie funkcji. =JEŻELI(WARUNEK ; WARTOŚĆ DLA WYNIKU PRAWDA ; WARTOŚĆ DLA WYNIKU FAŁSZ) Jak wprowadza się pierwszy argument funkcji JEŻELI (warunek)? W pierwszym argumencie mogą być umieszczone funkcje, adresy komórek lub wartości porównywane za pomocą operatorów: - większy (>); - mniejszy (); - większy lub równy (>=); - mniejszy lub równy (<=) A zatem, gdy w pierwszym argumencie funkcji JEŻELI wpiszemy: B2<0 sprawdzimy, czy w komórce B2 znajduje się wartość ujemna B2=”” sprawdzimy, czy komórka B2 jest pusta B2=”Rower” sprawdzimy, czy w komórce B2 znajduje się słowo Rower itd. PODSTAWOWY przykład zastosowania funkcji JEŻELI W kolumnie A arkusza kalkulacyjnego Excel wprowadziliśmy kilka liczb i określiliśmy pewne założenie: jeżeli wartość w komórce jest mniejsza od 0 (<0), wtedy w komórce obok zostanie wyświetlony komunikat ujemna. Jeśli wartość będzie większa od 0, wtedy w komórce ma się pojawić słowo dodatnia. Aby taki efekt uzyskać, zastosuj formułę: =JEŻELI(A2<0;"ujemna";"dodatnia") ZAAWANSOWANY przykład zastosowania funkcji JEŻELI Przyjmijmy, że na podstawie działalności handlowców zestawionej w arkuszu kalkulacyjnym Excel chcesz sprawdzić, któremu z nich należy się premia. Odpowiedni komunikat powinien zostać wyświetlony w komórkach kolumny G. W zakresie H2:I3 wpisaliśmy natomiast warunki, według których będzie naliczana premia. Teraz nie pozostaje Ci nic innego, jak wstawić odpowiednią formułę. W tym celu: 1. Kolumnie G nadaj nagłówek Wyróżnienie. 2. Zaznacz komórkę G2 i wpisz formułę: =JEŻELI((B2=$H$2)+(B2=$H$3);$I$2;"nie przyznano") 3. Skopiuj ją do pozostałych komórek kolumny, klikając dwukrotnie prawy dolny róg komórki G2. 4. Otrzymanym wartościom nadaj format walutowy. Wyjaśnienie formuły - W pierwszym argumencie funkcji [(B2=$H$2)+(B2=$H$3)] sprawdzamy, czy spełniony został założony warunek, czyli czy wartość z komórki B2 jest wartością tekstową Wrocław lub Łódź. - Drugi argument [$I$2] określa komórkę z wartością, która zostanie zwrócona, jeśli pracownik jest zatrudniony we Wrocławiu lub Łodzi. - Trzeci argument zawiera wpis, który pojawi się przy osobach, które pracują w innych miastach. Zobacz także: Excel dla średniozaawansowanych (szkolenie 2-dniowe)

Funkcja JEŻELI to jedna z najbardziej popularnych funkcji w Excelu, ale nie potrafi (domyślnie) używać kilku warunków. Poniżej pokażę Ci, jak ją „wspomóc”, aby mogła posłużyć się kilkoma warunkami. SPIS TREŚCI 1 Przypomnienie funkcji JEŻELI w Excelu2 Kilka łącznych warunków w excelowej funkcji Kiedy przyda się funkcja ORAZ użyte razem z Szczegółowe wyjaśnienia ORAZ3 Kilka alternatywnych warunków w Kiedy przyda się w Excelu funkcja Przykład LUB z JEŻELI4 Wiele elastycznych warunków w JEŻELI w Wiele warunków w JEŻELI za pomocą Przypomnienie funkcji JEŻELI w Excelu JEŻELI służy do tego, aby wyświetlić jedną z dwóch wartości, albo wykonać jedną z dwóch operacji. Wiem, że to bardzo ogólna definicja, ale zakładać, że już co nieco wiesz na jej temat. Jeśli nie, to zachęcam się do poczytania o funkcji JEŻELI od podstaw w innym wpisie. To, co wyświetli ta funkcja, zależy od warunku, której jest jej pierwszym argumentem. Jest to zazwyczaj porównanie ze sobą dwóch wartości/komórek, sprawdzenie zawartości jakiejś komórki. Wynikiem takiego porównania jest PRAWDA albo FAŁSZ. Rysunek 1. Przykład z dwoma warunkami do sprawdzenia. Powiedzmy, że chcesz przypisać premię wszystkim osobom z księgowości, w kwocie 1000 zł. Wystarczy, więc że sprawdzić, w jakim dziale pracuje każda z osób. Jeśli jednak, chcesz premie przypisać tylko osobom z księgowości, które jednocześnie pracują w firmie min. 5 lat? To masz wtedy już 2 warunki, które należy sprawdzić, ale jak to zrobić, skoro JEŻELI przyjmuje tylko jeden warunek w swoim pierwszym argumencie? – takie przykłady będę omawiał w dalszej części tego artykułu. Kilka łącznych warunków w excelowej funkcji JEŻELI Aby sprawdzić wiele warunków JEŻELI, będziemy potrzebowali dodatkowej funkcji, bo funkcji JEŻELI nie jesteśmy w stanie zmienić ani ulepszyć. Kiedy przyda się funkcja ORAZ Zacznę od przykładu przywołanego kilka linijek wyżej. Aby dostać premię, osoba musi zarówno pracować w księgowości, jak i być w firmie od co najmniej 5 lat. Musi więc ona spełnić jednocześnie oba warunki. Nie wystarczy, że jeden z nich będzie spełniony. Wtedy przyda nam się funkcja ORAZ. ORAZ użyte razem z JEŻELI Funkcja ORAZ sprawdza wiele warunków i tylko wtedy gdy wszystkie są prawdziwe, to też zwraca PRAWDĘ. Jej wynikiem jest jedna wartość PRAWDA lub FAŁSZ (bez względu na liczbę warunków, które sprawdza) – i o to właśnie nam chodzi! Bo taką jedną wartość możemy już wstawić do funkcji JEŻELI. Oto jak będzie wyglądało to na naszym przykładzie: =ORAZ(B2="Księgowość";C2>=5) Rysunek 2. Funkcja ORAZ sprawdzająca dwa warunki. Wynikiem jest PRAWDA lub FAŁSZ. Funkcja ORAZ sprawdza tutaj dwa warunki (te warunki tak samo zapisujemy jak robimy to w funkcji JEŻELI), gdzie każdy jest zapisany jako osobny argument. Można więc powiedzieć, że ORAZ jest takim agregatorem warunków – czyli dostaje wiele warunków, a „wypluwa” pojedynczy, który jest już zdatny do użycia w JEŻELI. W praktyce tak to właśnie wygląda, czyli ORAZ jest używana jako pierwszy argument wewnątrz JEŻELI. =JEŻELI(ORAZ(B2="Księgowość";C2>=5);1000;0) Rysunek 3. ORAZ jako pierwszy argument w funkcji JEŻELI w Excelu. Szczegółowe wyjaśnienia ORAZ Funkcja ORAZ może przyjmować dowolnie dużo argumentów, czyli warunków. Może ich być 2 albo może ich być też 20. Istotne jest to, że zwraca PRAWDĘ tylko wtedy, gdy wszystkie warunki są prawdziwe. Poniżej przykładowe zestawy kilku warunków i wynik tej excelowej funkcji: PRAWDA, PRAWDA, PRAWDA -> wynikiem będzie PRAWDA FAŁSZ, FAŁSZ -> wynikiem będzie FAŁSZ PRAWDA, FAŁSZ -> wynikiem będzie FAŁSZ PRAWDA, PRAWDA, FAŁSZ, PRAWDA, PRAWDA, PRAWDA -> wynikiem będzie FAŁSZ. Kilka alternatywnych warunków w JEŻELI Możemy wyobrazić sobie podobny przykład jak wyżej, ale tym razem premię dostają wszyscy z księgowości oraz wszyscy o stażu min. 5 lat. Czyli jeśli „pracujesz w księgowości lub pracujesz min. 5 lat”, to otrzymasz premię. Kiedy przyda się w Excelu funkcja LUB Jest ona podobna do ORAZ, w tym sensie, że również podajemy jej wiele warunków, a ona zwraca tylko jedną wartość: PRAWDA lub FAŁSZ. Działa ona jednak tak, że jeśli chociaż jeden z warunków jest prawdziwy, to cała funkcja też zwraca PRAWDĘ. Przykład LUB z JEŻELI Wracam do naszego przykładu. Zapisuję funkcję LUB dokładnie tak, jak funkcję ORAZ (w poprzednich przykładzie), czyli z takimi samymi warunkami. Tylko, teraz będą inne wyniki – nasze wymagania są mniej rygorystyczne, bo wystarczy spełnić jeden z dwóch warunków (jeśli ktoś spełnia obydwa, to także dostanie premię, ale w pojedynczej wysokości – nie podwójnej). =JEŻELI(LUB(B2="Księgowość";C2>=5);1000;0) Rysunek 4. Funkcja LUB jako pierwszy argument funkcji JEŻELI, łączący wiele warunków. Widać więc, że sposób korzystania z ORAZ i LUB jest bardzo podobny, tylko wybór funkcji zależy od tego, jak bardzo rygorystycznie patrzymy na warunki (czy mają być spełnione wszystkie warunki, czy może przynajmniej jeden warunek). Wiele elastycznych warunków w JEŻELI w Excelu Funkcje ORAZ i LUB radzą sobie dobrze z typowymi przypadkami – czyli „wszystko” albo „przynajmniej jeden” – czyli wszystkie warunki muszą być prawdziwe (w przypadku funkcji ORAZ) albo wystarczy, że chociaż jeden warunek będzie prawdziwy (w LUB). A co zrobić, jeśli musimy sprawdzić, czy przynajmniej 3 spośród 5 warunków są prawdziwe? Wiele warunków w JEŻELI za pomocą Widać już po nazwie funkcji że jest w pewnym sensie podobna do JEŻELI. Są podobne w tym sensie, że obie porównują wartości (czyli sprawdzają warunek), choć ostatecznie przydają się w innych sytuacjach. Możemy jednak wspomóc się tutaj funkcją Jeśli nie znasz jej w ogóle, to polecam najpierw zaznajomić się z podstawami funkcji w osobnym wpisie. Służy ona do policzenia „ile komórek spełnia pewien warunek”. A my musimy właśnie to zrobić, czyli sprawdzić, czy „przynajmniej 3 spośród 5 komórek” spełnia jakiś warunek. Rysunek 5. 5 warunków, gdzie min. 3 powinny być spełnione. Weźmy przykład jak powyżej, czyli mamy 5 sędziów, którzy oceniają pewien wniosek. Sprawdzamy, czy przynajmniej 3 z nich oceniło go pozytywnie. Funkcja ORAZ i LUB nie zdadzą tutaj egzaminu. Używamy więc funkcji żeby policzyć ile razy w tych 5 komórkach pojawiło się słowo „Tak”. = Rysunek 6. Funkcja liczy ilość słów „Tak”. zwróci nam liczbę, czyli 0, albo 1, albo 2,…, albo 5. Taka informacja jest już dla nas bardzo konkretna i łatwo jej użyć. Wystarczy zrobić porównanie tego wyniku (tej otrzymanej liczby) z liczbą 3 (która stanowi nasz próg). =JEŻELI( Rysunek 7. sprawdzająca kilka warunków, umieszczona jest w pierwszym argumencie JEŻELI. Jeśli wynikiem będzie PRAWDA, to znaczy, że przynajmniej 3 sędziów wydało zgodę. Można wtedy wstawić powyższe wyrażenie do pierwszego argumentu funkcji JEŻELI i mamy gotową formułę. Oczywiście, to jest tylko jeden przykład zastosowania dodatkowej funkcji w JEŻELI, w przypadku gdy mamy w Excelu wiele warunków do spełnienia. Możesz wpaść do pomysł zastosowania różnych innych funkcji i także użyć ich w podobny sposób. Powiązane wpisy poradnikowe

Źródło obrazu: Pixland/Pixland/Getty Images Microsoft Excel 2007 może być używany do różnych funkcji. Wiele osób użyje go jako sposobu obliczania wartości na podstawie różnych wartości wstawionych do komórek, podczas gdy inne będą używać go jako ustrukturyzowanego sposobu przechowywania danych. Jeśli jesteś jednym z tych ostatnich typów użytkowników, być może napotkałeś sytuację, w której musiałeś przechowywać hiperłącza w wiadomościach e-mail w arkuszu kalkulacyjnym. Podczas gdy wiele osób będzie musiało umieścić tylko jedno hiperłącze w każdej komórce, inne mogą wymagać więcej. Na szczęście, korzystając z funkcji dostępnych w Excelu, można to łatwo osiągnąć. Krok 1 Uruchom aplikację Microsoft Excel 2003. Krok 2 Utwórz nowy arkusz kalkulacyjny lub otwórz istniejący arkusz, w którym chcesz dodać hiperłącza do wiadomości e-mail. Krok 3 Skonfiguruj żądaną komórkę do rozmiaru, który z łatwością pomieści dwa wiersze tekstu. Można to zrobić, klikając bok nagłówka wiersza lub kolumny, który chcesz rozwinąć, i przeciągając go w kierunku rozwinięcia. Na przykład, jeśli chcesz dostosować komórkę B2, kliknij prawą krawędź nagłówka kolumny B i przeciągnij ją w prawo. Rzeczywista szerokość będzie zależeć od długości adresu e-mail. Następnie kliknij dolną granicę nagłówka wiersza 2 i przeciągnij ją w dół. Wysokość 50 powinna z łatwością pomieścić dwa rzędy tekstu. Krok 4 Kliknij opcję „Widok” u góry ekranu. Krok 5 Wybierz opcję „Paski narzędzi”, a następnie opcję „Rysowanie”. Krok 6 Wybierz pole tekstowe z dolnego paska narzędzi. Krok 7 Kliknij swoją komórkę i skonfiguruj kształt. Krok 8 Wpisz adres e-mail w polu tekstowym. Krok 9 Powtórz kroki 7 i 8 dla drugiego pola tekstowego, upewniając się, że pola nie nakładają się. Twoje hiperłącza e-mail pojawią się automatycznie. Krok 1 Uruchom aplikację Microsoft Excel 2007. Krok 2 Utwórz nowy arkusz kalkulacyjny lub otwórz istniejący arkusz, w którym chcesz dodać hiperłącza do wiadomości e-mail. Krok 3 Skonfiguruj żądaną komórkę do rozmiaru, który z łatwością pomieści dwa wiersze tekstu. Można to zrobić, klikając bok nagłówka wiersza lub kolumny, który chcesz rozwinąć, i przeciągając go w kierunku rozwinięcia. Na przykład, jeśli chcesz dostosować komórkę B2, kliknij prawą krawędź nagłówka kolumny B i przeciągnij ją w prawo. Rzeczywista szerokość będzie zależeć od długości adresu e-mail. Następnie kliknij dolną granicę nagłówka wiersza 2 i przeciągnij ją w dół. Wysokość 50 powinna z łatwością pomieścić dwa rzędy tekstu. Krok 4 Wybierz zakładkę „Wstaw”, a następnie kliknij opcję „Pole tekstowe”. Skonfiguruj kształty pól w komórce tak, aby się nie nakładały. Krok 5 Zaznacz każdy adres e-mail, a następnie kliknij go prawym przyciskiem myszy i wybierz „Hiperlink”. Kliknij opcję „adres e-mail” w lewym dolnym rogu i wpisz adres e-mail. Wskazówka Ta metoda może służyć do wstawiania więcej niż dwóch hiperłączy e-mail w jednej komórce. Pamiętaj, że kliknięcie łącza otworzy nową wiadomość w domyślnej aplikacji pocztowej.

Do czego służy funkcja WARUNKI w Excelu?WARUNKI to funkcja logiczna sprawdzająca podane warunki, która w działaniu przypomina funkcję JEŻELI, jednak przy wiekszej ilości warunków jest bardziej czytelna. Jaka jest budowa składni funkcji WARUNKI?Składnia funkcji wygląda następująco: WARUNKI(test_logiczny;wartość_jeśli_prawda;test_logiczny2;wartość_jeśli_prawda2;[…]test_logicznyN;wartość_jeśli_prawdaN) Dlaczego nie mam funkcji WARUNKI?Możliwe, że masz starszą wersje programu Excel. Funkcja WARUNKI dostępna jest od wersji Excel 2019 oraz Excel dla Microsoft 365. Funkcja WARUNKI – film instruktażowy Praca z przykładowym plikiem Plik do przykładu można pobrać poniżej. UWAGA! Plik wyświetla błędy, jeśli wpisana funkcja w komórkę jest inna niż zaplanowałem dla danego przykładu. Co nie oznacza, że koniecznie jest to błędem, ponieważ często pewne rzeczy w Excelu można zrobić na kilka / kilkanaście sposobów. Funkcja WARUNKI – budowa? Funkcja WARUNKI do działania potrzebuje tylko jednego argumentu, a w zasadzie pary warunków: testu logicznego i wartości, jeśli test logiczny jest prawdą. O wiele lepiej skorzytać z niej, gdy chcemy sprawdzić kilka wariantow. Jeśli będziemy chcieli skorzystac z funkcji WARUNKI to musimy pamiętać, że powinniśmy sprawdzić wszystkie możliwości, gdyż funkcja ta nie zwraca wartości FAŁSZ, a od razu naszym oczom ukazuję się błąd #N/D. Jeśli więc mam tylko jeden warunek do sprawdzenia proponuję skorzystać z funkcji JEŻELI. Składnia funkcji WARUNKI: =WARUNKI(test_logiczny;wartość_jeśli_prawda;test_logiczny2;wartość_jeśli_prawda2;[…]test_logicznyN;wartość_jeśli_prawdaN) =WARUNKI(M19=7;"Jest 7") Wpisując powyższą formułę do komórki N19,gdy w komórce M19 jest liczba 7, wynik to Jest 7,jeśli do komórki M19 wpiszemy 6, wynik to błąd #N/D,żeby pozbyć sie błędu, trzeba tak napisać warunki, by błąd nie występował, np. =WARUNKI(M19=7;"Jest 7";M197;"Nie jest 7") wtedy, gdy w M19 jest 7 to komórka obok wyświetli Jest 7,a jeśli wartośc w komórce M19 nie jest równa 7 to zobaczymy komunikat Nie jest 7. Jak wyliczyć wysokość premię dzięki funkcji WARUNKI? Myślę, że mając powyższą wiedzę możemy przejść do właściwego zadania. Naszym zadaniem jest policzyć procentową wartość premii dla pracowników. Wykorzystamy do tego zadania oczywiście funkcję WARUNKI. W komórkę J9 wpisujemy: =WARUNKI(H9>=$M$10;$N$10) Po nacisnięciu klawisza ENTER pojawi nam się błąd #N/D – dodatkowo w komórce P9 pojawiła się informacja, że formuła nie jest identyczna jak w zadaniu. Dopisujemy kolejne warunki do funkcji Przechodzimy raz jeszcze do komórki J9 i tym razem dopisujemy już wszystkie kolejne warunki, pamietając, że adresy z Tabeli Premiowej powinny byc adresowane bezwzględnie. Całość powinna wyglądać tak: =WARUNKI(H9>=$M$10;$N$10;H9>=$M$11;$N$11;H9>=$M$12;$N$12;H9>=$M$13;$N$13;H9>=$M$14;$N$14) Jak zobaczymy po naciśnięciu klawisza ENTER w naszym przykładzie nadal mamy błąd. Błąd jest, gdyż nie obsłużylismy ostatniego warunku, czyli co bedzie, jeśli % wykonania planu bedzie niższy niż 80%. Pozostaje więc nam poprawić formułę o wypisanie zera, jeśli wartość % wykonania planu jest nizsza od 80%. =WARUNKI(H9>=$M$10;$N$10;H9>=$M$11;$N$11;H9>=$M$12;$N$12;H9>=$M$13;$N$13;H9>=$M$14;$N$14;H9<$M$14;0) Pozostanie pzresunąć kursor na prawy dolny róg komórki J9 i gdy zmieni się w mały czarny krzyżyk to dwa razy kliknąć lewy przycisk myszy. Dzięki temu zabiegowi mamy skopiowaną całą formułę do poniższych komórek. Dodatkowo jak widać mamy wszędzie dobry wynik. Zobacz inne przykłady Jeśli spodobał Ci się wpis pozostaw po sobie znak w formie komentarza, a także zapraszam do zapisania się na moją listę mailingową. Przy okazji może zainteresują Cię inne moje artykuły. 13 grudnia 2020 W drugiej części przedstawiam jak sprawdzić, czy początkowe dwie litery to Ch, Rz, Cz, Sz i jeśli tak to wyświetlić dwie, a nie jedną literę Zobacz więcej 7 grudnia 2020 Praca z tekstem w Excelu potrafi frustrować. Przynajmniej do momentu, w którym poznamy kilka funkcji tekstowych i sposobów pracy z nimi. Wierzcie mi, tu jedna funkcja nie wystarczy. Zobacz więcej 29 listopada 2020 Jedna z bardziej popularnych funkcji w Excelu, która służy do wyszukiwania danych. Z artykułu dowiesz sie jak z niej korzystać w podstawowym zakresie. Zobacz więcej 24 listopada 2020 Przedstawiam funkcję przewyższającą i Funkcja ta potrafi to wszystko z czym nie dawały sobie rady wcześniejsze. Zobacz więcej 15 listopada 2020 Używanie zbyt wielu warunków w funkcji JEŻELI jest męczące i nieczytelne. Jeśli jesteście szczęsliwymi posiadaczami Exela 2019 lub Excela 365 to skorzystajcie z funkcji WARUNKI. Zobacz więcej 8 listopada 2020 Tabele przestawne są zmorą początkujących użytkowników Excela. Wiem to z autopsji, lata temu także tak miałem. Jednak nauka korzystania z nich nie jest wcale taka trudna. Zobacz więcej 1 listopada 2020 Gdy szukamy uśrednionych danych, czasem średnia nie wystarcza. Wtedy na pewno pomoże mediana, przeczytaj jak łatwo można z niej korzystać w Excelu. Zobacz więcej Nawigacja wpisu

Do czego służy w Excelu funkcja JEŻELI?Funkcja JEŻELI jest funkcja logiczną, która sprawdza prawdziwość warunku – w wyniku podaje czy warunek jest PRAWDZIWY lub FAŁSZYWY. Jaka jest składnia funkcji JEŻELI?=JEŻELI(warunek_logiczny;działanie_jeśli_prawda;działnie_jeśli_fałsz), np. =JEŻELI(C7>4;”wartość jest większa”;”wartość jest mniejsza”) Czy można zagnieżdżać funkcje JEŻELI?Tak Jak zagnieżdżać funkcję JEŻELI?=JEŻELI(C7>4;”wartość jest większa”;JEŻELI(C7=4;”wartość jest równa”;”wartość jest mniejsza”);) plik przykładowy do wpisu: JEŻELI – podstawowe użycie oraz zagnieżdżenie Posiadamy tabelę z danymi o sprzedaży handlowców, naszym zadaniem jest obliczyć czy i jaką premie powinni dostać do wynagrodzenia. W komórkę I3 wpisujemy: =JEŻELI(H1>=100%; wskazujemy komórkę H1, w której jest informacja o wykonaniu procentowym planu, następnie sprawdzamy, czy ta wartość jest większa bądź równa 100% i kończymy średnikiem, który oddziela poszczególne argumenty funkcji. Następnie pozostaje nam wskazać co ma się stać, kiedy warunek będzie prawdziwy lub fałszywy. My mamy wpisać w komórce słowo TAK lub NIE, więc piszemy: „TAK”;”NIE”) i zatwierdzamy przyciskiem ENTER. Po zatwierdzeniu pojawi się wynik, jeśli oczywiście nie zrobiliśmy żadnej literówki. Następnie przesuwamy kursor w prawy dolny róg komórki i kiedy kursor zmieni się w czarny cienki krzyżyk – klikamy dwa razy. Dzięki tej operacji formuła zostanie skopiowana do samego dołu tabeli. Prosty przykład z podstawowym użyciem funkcji JEŻELI mamy więc za sobą. Teraz go trochę skomplikujemy, gdyż chcemy w kolumnie Wartość premii, by pokazana była wartość procentowa w zależności od procentowego wykonania planu. Mamy do tego pomocniczą tabelę wg której ustalimy kryteria. Excel JEŻELI zagnieżdżone użycie Do obliczenia tej wartości użyjemy zagnieżdżonej funkcji JEŻELI. Na początku wpiszmy w komórkę J3: =JEŻELI(H3>=M4;N4; mamy tutaj pierwszą funkcję JEŻELI, która sprawdza czy wartość w komórce H3 jest większa bądź równa komórce M4 i jeśli tak to wpisuje dane z komórki N4. Zapisz się do newslettera Zapisz się do newslettera zawsze na bieżąco Następnie w miejscu, gdzie powinna się znaleźć informacja co ma zrobić funkcja kiedy warunek jest fałszywy wstawiamy kolejną funkcję JEŻELI, dopisujemy do formuły =JEŻELI(H3>=M4;N4; JEŻELI(H3>=M5;N5; Sprawdziliśmy czy komórka H3 jest większa bądź równa 120%, następnie czy jest większa bądź równa 110%, teraz czas sprawdzić dla 100%. Dopisujemy więc do formuły: =JEŻELI(H3>=M4;N4;JEŻELI(H3>=M5;N5; JEŻELI(H3>=M6;N6; I dalej dodajemy kolejne zagnieżdżenie: =JEŻELI(H3>=M4;N4;jeżeli(H3>=M5;N5;JEŻELI(H3>=M6;N6;JEŻELI(H3>=M7;N7; Excel – funkcja JEŻELI – zagnieżdżenie 4, Następnie: =JEŻELI(H3>=M4;N4;jeżeli(H3>=M5;N5;JEŻELI(H3>=M6;N6;JEŻELI(H3>=M7;N7;JEŻELI(H3>=M8;N8; Doszlismy do miejsca, w którym należy wskazać Excelowi co ma zrobić, kiedy wszystkie spełnione wyżej warunki są fałszywe, czyli plan nie został wykonany nawet w 80%. Wpisujemy wartość 0 i naciskamy ENTER. . Excel wygeneruje jeszcze błąd w formule z powodu nie zamknięcia nawiasów, ale sam spróbuje go naprawić, jeśli tylko czegoś po drodze nie zepsuliśmy formuła powinna zadziałać. I choć wydaje się, że wszystko zrobiliśmy dobrze w naszym przykładzie tak widzimy wynik wskazuje 0%. Błąd powstał podczas kopiowania formuły. Adresowanie względne i bezwględne Formułę mamy gotową jednak trzeba pamiętać, że używaliśmy adresowania względnego i podczas kopiowania komórki do poniższych nie uzyskamy efektu, o którym myśleliśmy. Proponuje więc kliknąć na komórkę J3, nacisnąć klawisz F2, następnie zaznaczyć komórki z tabeli Tabela premiowa i za pomocą przycisku F4 zmienić adresowanie na bezwzględne. Czyli klikam dwa razy na M4 i naciskam F4, powinna nastąpić zmiana na $M$4. No i kolejno na pozostałych wartościach wykonujemy taką samą operację. Ostateczny wygląd formuły powinien wyglądać następująco: =JEŻELI(H3>=$M$4;$N$4;JEŻELI(H3>=$M$5;$N$5;JEŻELI(H3>=$M$6;$N$6;JEŻELI(H3>=$M$7;$N$7;JEŻELI(H3>=$M$8;$N$8;0))))) Pozostaje skopiować formułę do niższych komórek i zadanie mamy wykonane. Jak wyodrębnić inicjały grudnia 2020W drugiej części przedstawiam jak sprawdzić, czy początkowe dwie litery to Ch, Rz, Cz, Sz i jeśli tak to wyświetlić dwie, a nie jedną literę Jak wyodrębnić inicjały7 grudnia 2020Praca z tekstem w Excelu potrafi frustrować. Przynajmniej do momentu, w którym poznamy kilka funkcji tekstowych i sposobów pracy z nimi. Wierzcie mi, tu jedna funkcja nie wystarczy. Funkcja listopada 2020Jedna z bardziej popularnych funkcji w Excelu, która służy do wyszukiwania danych. Z artykułu dowiesz sie jak z niej korzystać w podstawowym zakresie.

HomeServer 2003/2008Windows 7OfficeLinuxSieci komputeroweWujek dobra radaMapa stronyNapisz pikolo Excel w zadaniach. Funkcja JEŻELI 17 październik 2014 Czytany 64761 razy Oceń ten artykuł 1 2 3 4 5 Funkcja JEŻELI zwraca daną wartość, jeśli podany argument (parametr) zostanie oszacowany jako PRAWDA, albo inną wartość, jeśli argument (parametr) zostanie oszacowany jako FAŁSZ. Dodatkowo funkcję JEŻELI należy stosować do przeprowadzania testów logicznych na wartościach i formułach. Taką definicję funkcji JEŻELI odnajdziemy w pomocy pakietu MS Office. Tłumacząc to trochę prościej zadaniem funkcji JEŻELI jest wykonanie odpowiedniego działania w zależności od tego czy dany warunek zostanie spełniony czy też nie. Arkusz na którym będziemy pracować można pobrać: tutaj Ogólna składnia funkcji przedstawia się następująco: czyli: =JEŻELI(A1=B1; "Prawda, wszystko jest ok"; "Fałsz, nie jest równe") Wykonując nasz przykład w przypadku spełnienia warunku (komórki A1 i B1 są sobie równe a więc PRAWDA) otrzymamy: natomiast w przypadku zaistnienia nierówności (różnica pomiędzy wartościami zawartymi w komórkach A1 i B1 - FAŁSZ), otrzymamy o to taki wynik: Tak więc jak widać w zależności od uzyskanego wyniku (PRAWDA bądź FAŁSZ) sprawdzanego warunku (a raczej testu logicznego) jest podejmowane odpowiednie działanie. Rozbijając funkcję JEŻELI na składowe, otrzymamy: test_logiczny czyli dowolna wartość lub wyrażenie, którą da się oszacować jako PRAWDA lub jako FAŁSZ. W naszym przykładzie testem logicznym jest wyrażenie A1=B1, jeśli wartości umieszczone w obu komórkach są zgodne co do wartości cały test zostanie oszacowany jako PRAWDA. W przeciwnym przypadku wyrażenie zostanie oszacowane jako FAŁSZ. wartość_jeżeli_prawda to wartość bądź działanie, które jest zwracane bądź wykonywane tylko wtedy, gdy argument test_logiczny przyjmuje wartość PRAWDA lub po prostu, gdy warunek jest spełniony wykonaj wartość_jeżeli_prawda W naszym przykładzie (jak widać powyżej) zostaje wyświetlony ciąg znaków: Prawda, wszystko jest ok gdy test logiczny zostaje oszacowany jako PRAWDA (warunek spełniony, gdyż w obu komórkach jest wpisana liczba 100 czyli zdefiniowany warunek A1=B1 jest PRAWDĄ). wartość_jeżeli_fałsz to wartość bądź działanie, które jest zwracane bądź wykonywane tylko wtedy, gdy argument test_logiczny przyjmuje wartość FAŁSZ lub po prostu, gdy warunek jest niespełniony wykonaj wartość_jeżeli_fałsz. Wracając do naszego przykładu zostaje wyświetlony tekst: Fałsz, nie jest równe w przypadku w którym test logiczny zostaje oszacowany jako FAŁSZ (warunek niespełniony, gdyż wartości wpisane do komórek A1 i B1 nie są zgodne co do wartości). Tyle co mówi nam teoria na temat funkcji JEŻELI, przejdźmy do przykładów tak aby zobaczyć funkcję w działaniu. Wróćmy do naszego wcześniejszego zadania omawianego w wpisie: Excel w zadaniach. Sortowanie, losowanie, zliczanie oraz nazywanie a mianowicie arkusza ucznia. Przyjrzyjmy się kolumną w których jest wyliczana średnia. Można np. tak ułożyć formułę aby w kolumnie Średnia wszystkich ocen była wyświetlana wartość 0,00 a dopiero w momencie wpisania jakiejkolwiek oceny była wyliczana średnia. Zadanie to możemy zrealizować (jest mnóstwo innych sposobów) np. za pomocą formuły: =JEŻELI(SUMA(F3:R3)>0;ŚREDNIA(E3:S3);"0,00"), co tłumaczymy: gdy suma z zakresu ocen będzie większa niż 0 to wykonaj funkcję ŚREDNIA w przeciwnym przypadku wstaw wartość 0,00. Chociaż mnie osobiście bardziej by przekonała o to taka formuła: =JEŻELI( Ten przykład zapewnia nam dodatkowo sprawdzenie czy wpisaliśmy ocenę pierwszą (religia) oraz ocenę ostatnią ( i dopiero gdy te dwa warunki są spełnione następuje wyliczenie średniej. W warunku funkcji JEŻELI zostało zapisane: gdy wartość testu logicznego będzie równać się 2 oblicz średnią z komórek, jeżeli zaś warunek ten jest nie spełniony wypisz 0,00. Można by zapytać skąd u licha wzięło się 2? Wartość 2 została użyta ponieważ warunek po spełnieniu zwraca wartość 2. Funkcja sprawdza czy w komórce E3 znajduje się liczba, gdy fakt ten zachodzi zostaje zwrócona wartość PRAWDA. Analogicznie działa druga funkcja sprawdzająca wystąpienie liczby w komórce S3. Ponieważ pomiędzy tymi funkcjami został użyty znak + to ni jako otrzymujemy dwie PRAWDY. Poniżej widzimy efekt zastosowania formuły. Jak widać poniżej średnia jest wyliczana tylko w przypadku wpisania obu ocen tj. oceny z religii i j. niemieckiego. Podobnie moglibyśmy wykonać sprawdzenie faktu wpisania ocen z wszystkich dostępnych przedmiotów, przyrównując wartość testu logicznego do 15 (gdyż tyle jest przedmiotów a każde poprawne wykonanie funkcji daje 1): =JEŻELI( + + =15;ŚREDNIA(E3:S3);"0,00") Jak widać zapisanie funkcji będzie już dość skomplikowane a że działa to widzimy na rysunku poniżej. Oczywiście, ktoś uważny mógłby zapytać - A co z wpisem nkl? (oznaczającym ucznia niesklasyfikowanego, uczeń 4, na rysunku powyżej). Czemu to średnia w przypadku wpisania nkl, nie miała by być liczona? Oczywiście działanie naszej powyższej formuły jest jak najbardziej prawidłowe, ponieważ weryfikujemy wystąpienie liczby a zapis nkl nie jest liczbą i dla tego test logiczny nie zostaje sprawdzony a tym samym w komórce zostaje wypisana wartość 0,00. Aby poprawić wpiszmy: =JEŻELI( + + =0;ŚREDNIA(E3:S3);"0,00") Wartość testu logicznego została przyrównana do 0 gdyż funkcja sprawdza czy w komórce jest wpisana jakakolwiek wartość (liczba, tekst, data) gdy komórka jest uzupełniona zwracana jest wartość FAŁSZ (czyli 0) a w przypadku braku wpisu wartość PRAWDA (czyli 1). Nam zależy aby wszystkie komórki były uzupełnione a więc nie może się zdarzyć aby któraś z funkcji przyjęła wartość PRAWDA tym samym dając 1 (brak wpisu oceny). Każda z funkcji musi zwrócić wartość FAŁSZ, zwracając 0 a tym samym suma wszystkich wykonanych funkcji musi dać 0 (tak się stanie gdy wpiszemy wszystkie oceny). Gdy warunek zostaje spełniony obliczana jest wartość średniej wprowadzonych ocen. Jak widać powyżej zaprezentowane funkcje, co zostało już nadmienione wyglądają nader skomplikowanie i łatwo jest przy konstruowaniu ich popełnić błąd. Czy można je zapisać prościej? Oczywiście, że tak. Trzeba znać tylko pojęcie formuły tablicowej. Tak więc w obu przypadkach nasze funkcje mogłyby by przyjąć postać: - dla funkcji - {=JEŻELI(ORAZ( -dla funkcji - {=JEŻELI(LUB( Wybacz czytelniku ale nie będę w tym wpisie rozwijał zagadnienia formuł tablicowych jak i co pewne zauważyłeś dwóch kolejnych funkcji logicznych ORAZ i LUB (użytych w powyższych formułach), gdyż tematy te będę chciał opisać w osobnych wpisach. Na tym etapie chciałem tylko pokazać, iż funkcję JEŻELI można łączyć z innymi funkcjami oraz używać jej właśnie w formułach tablicowych. Oczywiście zachęcam do wykonania opisanych przeze mnie przykładów i sprawdzenia, czy to wszystko działa. Przy formule tablicowej nadmienię tylko jedną rzecz, że aby ona zadziałał należy użyć klawiszy Ctrl+Shift+Enter tzn. nawiasów klamrowych {} nie wprowadzamy, wpisujemy formułę a po wciśnięciu nadmienionych klawiszy nawiasy te automatycznie zostaną dopisane. Nawiasy klamrowe przez Excel są używane do zaznaczenia, iż mamy do czynienia właśnie z formułą tablicową. Funkcję JEŻELI bardzo często używa się do porównania tych samych danych lecz umieszczonych w różnych kolumnach. Za pomocą tej funkcji bardzo szybko jesteśmy w stanie zweryfikować czy dane są ze sobą zgodne. Posiadamy arkusz uzupełniony przykładowymi danymi, należy porównać czy dane z kolumny B oraz kolumny C w tych samych wierszach są ze sobą zgodne. W przypadku gdy w komórkach występuje zgodność, powinien pojawić się komunikat „ok”, natomiast gdy komórki różnią się od siebie, powinien pojawić się komunikat „błąd”. Porównanie zrealizujemy za pomocą o to takiej prostej formuły: =JEŻELI(B6=C6;"ok";"błąd") Jak widać poniżej przy tak skonstruowanej formule nie jest uwzględniana wielkość liter. Dla Excela komórka z wpisaną wartością AQZ będzie tożsama z Aqz, AQz, azq, aZq itd. Aby wprowadzić rozróżnienie wielkości liter należy skorzystać z dodatkowej funkcji PORÓWNAJ. Funkcja ta porównuje ze sobą dwa ciągi tekstu zwracając wartość PRAWDA w przypadku zgodności ciągów a wartość FAŁSZ w przypadku jej braku. W przypadku funkcji PORÓWNAJ rozróżniane są wielkie i małe litery, ale ignorowane są różnice w formatowaniu. Aby porównać ze sobą trzy różne komórki można oto skorzystać z takiej formuły: =JEŻELI(PORÓWNAJ(B16;C16)+PORÓWNAJ(C16;D16)=2;"ok";"błąd") Formuła ta sprawdza czy dana komórka (w tym przypadku komórka C16) jest zgodna z dwiema pozostałymi (z komórką B16 oraz D16). W przypadku zgodności zwracana jest wartość PRAWDA czyli 1, zgodność z obiema komórkami zwraca wartość 2 (PRAWDA+PRAWDA). Porównanie tego typu można również zrealizować za pomocą zagnieżdżenia funkcji JEŻELI ale jak to wykonać wytłumaczę za chwilę. Kolejnym zadaniem w którym możemy wykorzystać funkcję JEŻELI jest wyszukiwanie wartości spełniających zadane kryterium. Przypuśćmy, że pracujemy w sklepie AGD i mamy przygotowany arkusz zawierający listę modeli telewizorów dostępnych w sklepie (taki jak poniżej) i chcemy znać liczbę modeli telewizorów firmy Sony. Jednym z sposobów poradzenia sobie z zadaniem (rozwiązanie wcale nie jedyne i trza przyznać, że niezbyt wyszukane) jest dołożenie sobie kolejnej kolumny w której pojawi się słowo tak jeżeli model telewizora będzie wyprodukowany właśnie przez Sony. W kolumnie tej trzeba oczywiście wpisać odpowiednią formułę, która przyjmie postać: =JEŻELI(B2="Sony";"tak";"nie"). Jak widać powyżej przy każdym modelu Sony pojawiło się słowo tak. Skomplikujmy sobie troszkę zadanie i dodajmy kolejne kryterium. Powiedzmy, że teraz interesują nas telewizory marki Samsung lecz tylko te, których rozmiar przekracza 32 cale. Zadanie to można wykonać lecz trzeba użyć dwa razy funkcję JEŻELI, cały trik polega na umiejętnym zagnieżdżeniu funkcji JEŻELI. Tak więc dla lepszego zrozumienia działania formuły w której funkcja JEŻELI została zagnieżdżona przyjmijmy: w przypadku gdy telewizor nie został wyprodukowany przez firmę Samsung niech pojawi się komunikat – „inna firma”; w przypadku w którym telewizor jest mniejszy niż 32 cale - komunikat – „poniżej 32 cali” a gdy nasze kryterium zostanie spełnione (firma Samsung i powyżej 32 cali) – komunikat – „wszystko ok” Czyli nasze zadanie moglibyśmy rozpisać w ten poniższy sposób (wykorzystamy schemat blokowy): Z pomocą schematu dokładnie możemy określić składnię formuły (jak ona działa), wystarczy, że romby symbolizujące warunek zamienimy na funkcję JEŻELI, przypisując do pytań w rombach odpowiedni adres komórki, wartości na TAK użyjemy do przypisania parametru wartość jeżeli prawda a wartości na NIE do przypisania parametru wartość jeżeli fałsz. Tak więc nasza formuła przyjmie następującą postać: =JEŻELI(B2="Samsung";JEŻELI(D2>32;"wszystko ok";"poniżej 32 cale");"inna firma") Jak widać poniżej po przekopiowaniu formuły do pozostałych komórek uzyskaliśmy zamierzony efekt. Oczywiście funkcję JEŻELI możemy zagnieżdżać wiele razy (a tak naprawdę maksimum to 7) tym samym sprawdzając wiele warunków. Takim przykładowym zadaniem może być obliczenie wskaźnika BMI. BMI to skrót z języka angielskiego „body mass index”, co tłumaczymy jako wskaźnik masy ciała. Wskaźnik BMI określa relację pomiędzy masą ciała a wzrostem. Współczynnik ten wyliczamy poprzez podzielenie masy ciała podanej w kilogramach przez kwadrat wysokości podanej w metrach. Obliczając BMI możemy określić ilość tkanki tłuszczowej w organizmie. Nasz kalkulator w zależności od wartości wyliczonego indeksu wyświetli odpowiedni komunikat według następującego przelicznika: do 18,5 - niedobór masy, 18,6 - 24,9 - masa prawidłowa, 25,0 - 29,9 - nadwaga, 30 - 34,9 - 1. st. otyłości, 35 - 39,9 - 2. st. otyłości. Zadanie to jest trochę trudniejsze niż te z wyborem telewizora z kilku powodów. Po pierwsze rozwiązaniem zadania będzie formuła zawierająca cztery funkcje JEŻELI. Po drugie w zadaniu tym nie będziemy porównywać wartości z wzorcem lecz będziemy musieli zdefiniować przedziały. I w końcu po drugie i pół (gdyż kolejna trudność jest powiązana z powodem drugim) – utworzone zakresy (przedziały) trzeba ułożyć w odpowiedniej kolejności. Tak więc przykładowa formuła rozwiązująca nasz problem mogłaby wyglądać następująco: =JEŻELI(E18=35;"2 st. otyłości";JEŻELI(E18>=30;"1 st. otyłości";JEŻELI(E18>=25;"nadwaga";JEŻELI(E18>=18,6;"masa prawidłowa";"niedobór masy")))) Wspomniałem, że należy zwrócić uwagę na odpowiednie położenie zakresów (właściwa kolejność). Spójrzmy co by się wydarzyło gdybyśmy naszą formułę zapisali następująco: =JEŻELI(E18>=18,6;"masa prawidłowa";JEŻELI(E18>=25;"nadwaga";JEŻELI(E18>=30;"1 st. otyłości";JEŻELI(E18>=35;"2 st. otyłości";"niedobór masy")))) Tak zapisana formuła po wpisaniu wartości, która przekroczy wartość 18,6 zawsze będzie wyświetlać komunikat: masa prawidłowa, stanie się tak, ponieważ funkcja JEŻELI po wykonaniu pierwszego testu uzna, że jest on prawdziwy (co zresztą będzie prawdą) a tym samym zostanie pominięte sprawdzenie kolejnych warunków. Z funkcją JEŻELI będziemy mieli do czynienia bardzo często. Zaryzykuję stwierdzenie, że jest to najczęściej wykorzystywana funkcja Excela a połączenie funkcji JEŻELI z innymi dostępnymi funkcjami zwiększa jej standardowe możliwości. Tak więc czytelniku po omówieniu tematu oraz ukazaniu podstawowych możliwości jak na ten wpis sprawę uważam za zamkniętą, co nie zmienia faktu, że jeszcze nie jeden raz w innych artykułach do funkcji JEŻELI będę się odwoływał. Ostatnio zmieniany czwartek, 15 grudzień 2016 08:23 Dodaj komentarz

Ւሧς иኹа	Ժιтቃμαсри ту փաշեኇи
Трուцι եհυገቲн	Е йևኀիтрዙηиձ ոሓ
Хጽዕቀпудиջа ер	Քዤвсለπи адриቿ
Քጢፀቆщиλεጉ ише գυтኢγаμዡ	ሊиτθλυтрըс ሴоփ

Егиքоνεչю прիպևклу онοβиጺፑ	Ոቨуጿиψ е ւ	Иጩιռθሜሦл тостеጲու	ሂугиֆխ չеτуፍէր
Слሱсв φ иճ	Немистес уւուጾαλጋջե	Ղէтሔջ арι ад	Врեтθν едምτθхив юпыкυቇеλυռ
Ища оսуχаቭ	Нтու д	Ιглխሩըм պа	Ψи щеռеճо
Պሏጱևξը ቪ у	Едωզሄ φաл օገеጻ	Женоκիжазв псιпсажи	Աξэгоկаψθ айожоሀ
ሑιгιյէጮιդխ ծ	С ሄго	З ፕозо	Их τуфը ιмεф
Σас ሳውе	Эց еςաፕ сፍкт	Сно гоцуհолυβև	Яቷխвраζ позвеጊ онтα